Kwestie van geduld

Zaterdagmiddag en wij besluiten om even een drankje te gaan drinken bij ons kroegje aan 't Amstelveld. Hier komen wij regelmatig en dan ook vooral op de Zaterdag om aldaar de nodige kranten te lezen en te genieten van voorbijkomend volk.
Vooral in de zomer is het hier heerlijk vertoeven met de drukte op terras en de voorbij varende bootjes.
de kroeg heeft mede door het personeel een gezellig Amsterdams karakter, een kleine kaart voor de hongerige klant(en) en genoeg keuze qua dranken.
Nu de (R) weer in de maand zit is het buiten iets rustiger en zit men liever warm binnen, maar deze zaterdag begonnen wij eerst met een drankje op het terras, kranten erbij en hapje om de maag te vullen.
we raakten even kort in gesprek met de dienstdoende bardame die het in haar 1tje op dat moment redelijk druk had, maar in voor een gezellig woordje zijn ze er altijd wel.
Buiten werd het frisser en rustiger en dus besloten we na het 2e drankje naar binnen te verhuizen alwaar we plaats namen op 2 krukken aan de bar.
De bardame spoelde de glazen, deed de keukenvaat en nam ondertussen de nodige bestellingen op wetende dat het snel drukker zou kunnen worden.
Het was zo'n dag dat er een groepje van 5 tot 6 personen binnen komt lopen en naast een drankje ook graag iets wilde eten, terwijl ze als het rustig is met veel moeite 2 cola bestellen voor 6 personen.
Niet veel later liepen er 2 jonge moeders binnen met kinderwagen en ook zij wensten een drankje & hapje en zo ging het in korte tijd nog even door tot elke zetel in de kroeg bezet was.
Ze kreeg het dus vanuit het niks behoorlijk druk maar hield zich kranig staande en deed wat mogelijk was in een zo kort mogelijke tijd.

Helaas leven we tegenwoordig in een tijd dat iedereen de trein lijkt te moeten halen zelfs als ze helemaal niet met de trein reizen en dus duurde het de 2 moedertjes te lang en daarnaast hing er een bijdehande toerist over de bar te zuchten (hij stond toen ook al wel een hele minuut te wachten) en ja een toerist in Mokum met geduld moet nog uitgevonden worden.
Dat ze namelijk 2 uur in de rij gaan staan voor Anne Frank of een van Goghje is nog tot daar aan toe, maar even moeten wachten op een drankje is natuurlijk not done.
De bardame kwam van het terras naar binnen gelopen en besefte toen dat ze aan het stel buiten was vergeten te vragen of zij ook slagroom op de warme chocolademelk wenste, maar voor ze de kans kreeg liep mijn vrouwtje naar buiten en informeerde er even netjes naar.
Op de weg terug nam ze nog wat lege glazen mee en ik deed hetzelfde nadat ik aan een ouder stel had gevraagd wat zij graag wilden drinken vandaag.
Zij waren al op leeftijd, net gaan zitten en dus melde ik netjes dat het druk was en of ze het geen probleem vonden dat ik even voor ober speelde. Zij bestelden met maar al te graag 2 Rose welke binnen zeer korte tijd netjes voor ze op tafel stonden.
Ja de mensen op terras hadden geduld en respect voor de drukte en dat word beloond.

Binnen was het een ander verhaal, want de man was dus na 1 minuut al zijn geduld kwijt en liet dat maar al te graag merken idem gold voor de jonge moeders. Ach ja na 9 maanden met zo'n aanstaande zuigeling rond te hebben gelopen wil je natuurlijk direct overal geholpen worden.
Kunnen we je anders ergens mee helpen vroegen wij de bardame, maar dat was niet nodig en niet lang daarna had iedereen zijn drankje en hapje op tafel of de bar staan.
Later kwam de eigenaresse nog bijspringen die was verlaat door een ernstig ongeluk (zij was er zelf gelukkig niet bij betrokken) met een touringcar iets buiten Amsterdam. Het bewijs dat er wel ergere dingen zijn in het leven dan even te moeten wachten op je drankje.
Wij hebben in ieder geval een zeer leuke, gezellige en geduldvolle middag genoten daar op de hoek van 't Amstelveld / Prinsengracht en er zullen er zeker nog genoeg volgen.
Altijd zullen wij daar rustig wachten op onze drankjes en hapjes, want geduld is een schone zaak en zorgt ook nog eens voor een gezellige sfeer, waarna je weer met voldoening huiswaarts kan gaan of desnoods elders nog een drankje kan nuttigen.
Ik hou van "mijn" mooie Amsterdam en om hier te kunnen genieten van al het mooie is niks meer of minder nodig dan wat geduld op zijn tijd. Proost.

Een groet,
Ruud

Beste Frank, je excuses zijn niet goed genoeg.

Als we de laatste tijd de spelers en coach van Ajax mogen geloven zijn zij iedere wedstrijd de betere partij, creëeren zij ruimschoots kansen, maar is het vooral een kwestie van geluk dat ontbreekt in de afronding.

Frank de Boer gaf ook aan dat de supporters misschien wel te verwend zijn en ze gewoon nog even geduld moeten opbrengen, daar dit Ajax nog in een opbouwende fase verkeerd en het allemaal straks wel goed komt.

Natuurlijk zit hier een kern van waarheid in, want zo’n beetje iedere wedstrijd zijn ze achterin aan het opbouwen, maar veel verder dan de middenlijn komen ze niet. Halen ze wel een keer de zestien, dan staan daar 11 spelers van de tegenstander op een kluitje te verdedigen en daar is dit Ajax ook niet tegen bestand.

Afspelen van de bal naar elkaar is ook regelmatig een probleem, want de bal netjes aannemen en aanvallen lijkt ook wel een probleem voor zo’n beetje elke speler. Komt de bal wel een keer netjes aan dan is het vaak draaien en van afstand proberen de keeper te verschalken, die daar op zijn beurt vaak weinig moeite mee heeft of de bal zelfs hoog over ziet gaan.

Het Ajax van nu is op zich niet een team dat uit vorm is, maar bestaat gewoon uit voornamelijk middelmatige spelers die ‘s avonds achter hun PlayStation dromen van een transfer naar een grote Europese club en dat terwijl ze al moeite hebben om een zeker niveau vast te houden bij hun eigen club.

Dit Ajax is een Ajax dat nou niet zorgt voor blijde gezichten bij de koffie automaat op het werk en dat zo’n beetje week in week uit.

Natuurlijk hebben wij klootjesvolk er geen ene moer verstand van, vind de trainer dat het veelal aan externe factoren ligt en wijt Johan Cruijff het voornamelijk aan een vormcrisis bij o.a. Viktor Fischer.

Als het eigenaardige clubje mensen dat nu de leiding vormt bij Ajax gewoon eens in een eerlijke spiegel zou kijken zouden ze moeten toegeven dat het aankoopbeleid ver onder maat is en dat het vooral kwaliteit is wat er aan de huidige selectie ontbreekt.

Wat trouwens niet alleen bij Ajax gebeurd, maar ook bij veel andere clubs is het wisselbeleid van de trainer, want als je zo’n beetje de gehele eerste helft tegen Vitesse de onderliggende partij bent dan wissel je niet in de 66e minuut, maar gewoon na 30 minuten.

Dat er dan eventueel een teer zieltje word gekrenkt in de selectie is dan maar zo en daar moeten ze maar gewoon mee om leren gaan.

Het spelen van de lange bal is volgens de Boer ook geen optie, want daar is dit het team en zijn het de spelers niet voor, maar als het rond de 90e minuut nog steeds 0-0 staat, dan ros je iedere bal die ook maar te dicht bij je zestienmetergebied komt linea recta naar voor of desnoods het stadion uit.

Dat verdomde balletje breed of terug doe je maar lekker op de training of elders in je vrije tijd, maar op het veld hoort en moet een club als Ajax aanvallen en scoren en niet zoals nu 100% balbezit creëeren op je eigen helft of je keeper na 90 minuten uitroepen tot de speler met het meeste balbezit.

Dit Ajax is een Ajax om je voor te schamen en het lijkt mij niet onverstandig als het hele Cruijff groepje eens goed onder de loep genomen word in de winterstop, want ze zijn er door de jaren heen bij Ajax wel voor minder uitgeschopt.

Het hele groepje word gedekt door Overmars die op zijn beurt ook niet word bekritiseerd door iemand bij de club en aangezien ze allemaal uit de koker van Cruijff komen zal ook hij geen kritische noot plaatsen bij het huidige beleid en systeem.

Dat een jongen als Fischer niet de beste vorm verkeerd ziet zelfs een blinde nog wel en dat ‘t Nederlandse voetbal ver onder maat is mag ook voor eenieder duidelijk zijn, maar met mensen als de Boer, Overmars, Bergkamp en Stam in de gelederen moet het beter kunnen dan dit en zo niet dan is het tijd voor een frisse bezetting.

Over 2 dagen komt Celtic op bezoek en het zal benieuwen wat er gebeurd of de excuses zijn als daar punten worden verspeeld? Het is dan over & sluiten qua Europees voetbal na de winterstop, want Barcelona thuis en Milan uit ga je niet winnen met deze voetbalkleuters.

Een groet,
Ruud

Wij strijden al, nu jullie nog.

Na de schitterende wedstrijd van afgelopen zaterdag thuis tegen RKC Waalwijk staat dinsdag de volgende wedstrijd alweer op het programma en dit keer krijgt Ajax ASWH uit Hendrik-Ido-Ambacht op bezoek.

Het betreft hier een zaterdaghoofdklasser uit Zuid-Holland en kijkende naar de ligging van de club en de komaf van diverse 1e elftal spelers een club met een Rotterdams randje.

Sommige speelden in het verleden voor Sparta of Feijenoord en ook op de homepage van de club zelf word reclame gemaakt voor/door laatstgenoemde club.

Met andere woorden genoeg motivatie voor de kleine jochies van de Boer om er een doelpuntrijk duel van te maken en duidelijk te maken dat wij geen punten richting Zuid-Holland meegeven.

 

Ik weet zeker dat de spelers van ASWH afgelopen wedstrijd in zijn geheel of samenvatting hebben bekeken en dat ze met een goed gevoel zaterdag het bed in zijn gedoken.

De trainer daar zal ze daags na de wedstrijd nog wel even hebben gemeld dat er gewoon met 11 man in de zestien zal worden verdedigt en waar mogelijk af en toe een counter mag worden geplaatst, want daar kwam RKC ook goed mee weg.

Natuurlijk vinden ze het prachtig in Hendrik-Ido-Ambacht dat ze tegen een club als Ajax mogen spelen, maar dan vooral vanwege de historie en niet vanwege de tegenstander zelf, want waarom zou je naar het stadion gaan voor spelers uit de huidige selectie die om wat voor reden dan ook nu een aantal keer hebben aangetoond geen trek te hebben in schaal 4 op rij.

 

Als je op een zaterdagavond in eigen stadion het veld betreedt in de wetenschap dat je naaste concurrent zojuist heeft verloren en je dus bij winst de leiding kan nemen in de competitie, dan ren je de ballen uit de broek en zeker tegen een laagvlieger als RKC schroef je het doelgehalte met minimaal 4 tot 5 goals op. Het liep helaas even anders.

Valt er dan helemaal niets meer te genieten en zijn we echt geworden tot bioscoop publiek zoals de Telegraaf beweerde? Nou ben ik sowieso geen Telegraaf lezer, maar dat ze daar beschikken over een stelletje bagger journalisten van de onderste plank mag wel duidelijk zijn, want op dit moment is er maar 1 club die op supportersgebied heerst en dat is Ajax.

Op Vak410 zijn ze zo druk met aanmoedigen en sfeer maken dat ze regelmatig zelfs kledingstukken vergeten mee te nemen getuige de diverse ontblote bovenlijfen en sinds 2 seizoenen zit de sfeer op Zuid1 / F-Side er ook weer flink in.

 

Toen ik de wedstrijd Celtic – Ajax bekeek werd ik vrij moedeloos van het balletje breed en terug, maar genoot ik van de aanwezige supporters uit Amsterdam die op bepaalde momenten zelfs het thuispubliek stil kregen.

Als de pubers van de Boer op het veld dezelfde inspanning en inzet zouden vertonen als dat de supporters dat op de tribune doen, dan is het 4e kampioenschap op rij een zekerheidje, dus kappen met dat balletje terug op eigen keeper en vanaf minuut 1 de mouwen opstropen, de aanval zoeken, en afmaken die hap.

Zonder inspanning kom je er niet en staat je tegenstander je in de catacomben vooraf aan de wedstrijd al uit te lachen.

Het moet gewoon een helse weg worden voor iedere opponent die de Arena betreedt om de gang naar het veld te maken.

Het moet ze vanaf aankomst in Mokum al dun door de broek lopen. Jullie tikken ze weg en de supporters doen de rest wel. Wij hebben namelijk geen riant salaris nodig om te strijden voor het mooiste Rood-Witte tenue in de wereld van voetbal, wij strijden week in week uit puur omdat de club in ons hart zit en daar niet meer uit gaat.

 

Wij strijden voor Ajax Amsterdam, nu jullie nog. Kan je het niet opbrengen, pak dan lekker je kicks in en ga elders een balletje terugspelen.

 

Een groet,

Ruud

Over hekken en muren

Ik las iets over een indringer die gepakt is na te hebben ingebroken in Buckingham Palace. Een 2e verdachte is buiten de poorten aangehouden.
Ik moest gelijk denken aan het verhaal over de Ier Michael Fagan die tot 2 maal toe wist in te breken in de woning van de Britse Koningin.

De eerste keer wist Fagan via een regenpijp en een onafgesloten dakraam het paleis in te komen, at wat crackers met cheddar cheese, ruste even op de troon, bekeek wat koninklijke portretten en wist zichzelf toegang te verschaffen tot de postkamer.
Fagan vond daar o.a. een fles wijn en dronk deze half leeg alvorens het paleis weer te verlaten.
Tijdens deze eerste poging werd hij wel gespot door de huishulp, maar daar Fagan alweer weg was toen de beveiliging arriveerde werd de huishulp niet gelooft en men ging ervan uit dat ze het zich verbeeld had.

In 1982 ondernam Michael Fagan een 2e poging en al snel ging er een alarm af in het paleis, maar de dienstdoende wacht ging uit van een vals alarm en zette het weer uit.
Fagan vervolgde zijn weg opzoek naar de Britse Koningin, liep door diverse gangen en verwonde ondertussen zijn hand door zich te stoten aan een glazen asbak welke een snee veroorzaakte.
Zonder de Koningin wakker te maken wist hij de slaapkamer te betreden en pas toen hij een kussen aanstootte / verplaatste schrok de Britse vorstin wakker en spoedde zich direct de kamer uit opzoek naar de dienstdoende wacht.
Fagan zelf hield zich gedeisd, vluchtte niet en onder het genot van een aangereikte sigaret (volgens diverse versies zou hem ook een glas Whisky zijn aangeboden) wachtte hij de komst van de politie af.

In de tijd dat Michael Fagan inbrak werd dit nog niet beschouwd als een zware misdaad en werd hem alleen vandalisme (gebroken asbak, aanbreken van de fles wijn tijdens zijn 1e poging) ten laste gelegd.
Met een veroordeling tot een periode van 6 maanden psychiatrische opname kwam de Ier er nog goed vanaf al heeft hij altijd beweerd dat er ook geen agressie of geweld deel uitmaakte van zijn plannen.
Fagan's moeder verklaarde later dat haar zoon zo vol was van de Koningin dat hij waarschijnlijk gewoon even langs ging voor een goed gesprek.
Ook ging er een gerucht rond dat hij van plan was in te breken en zelfmoord te plegen in de slaapkamer, maar zelf heeft hij dit altijd stellig ontkent.

Pas in 2007 is de wet aangepast en valt een poging tot inbraak in het Koninklijk paleis onder sectie 128 van de Britse wet en is het dus een misdaad / terroristische aanslag. Fagan had dus de juiste tijd gekozen.

Een jaar voor de poging van Fagan wisten 3 Duitse toeristen over de muur van Buckingham Palace te klimmen en belanden daar in de grote tuinen, alwaar ze hun tentje neerzetten.
Na een nachtje te hebben gekampeerd melden de 3 zich bij een aanwezige tuinman, vroegen hem naar de uitgang van Hyde Park (dit park bevind zich een stukje verderop aan de overkant, dus de heren waren ook nog het verkeerde "park" ingeslopen) en werden kort daarop aangehouden.

Een groet,
Ruud

Eens waren wij hooligans of zoiets

Voetballen zeg je? Nee dat heb ik niet lang gedaan, omdat het mij waarschijnlijk gewoon niet al te veel deed.
Bij Spirit in Hoogkarspel begon ik in de F'jes en volgens mij was de F1 het hoogste elftal dat ik behaald heb, maar we waren wel goed zeg en wonnen alles zo'n beetje met dubbele cijfers.
Na mijn zeer lange voetbalcarrière heb ik her en der nog wel eens tegen een bal aangetrapt, maar dat was vaak meer 's avonds met wat vrienden op een achterveld bij datzelfde Spirit.

Wel vond ik het leuk om zo af en toe eens een wedstrijd te bezoeken en daarna een drankje te doen in de kantine.
Met zaalvoetbal had ik al helemaal niets, maar toch heb ik daar mijn meest beruchte periode beleefd als supporter zijnde (of zeg maar gerust zaalvoetbal-hooligan) en dat gebeurde gewoon van de een op de andere avond.
Volgens mij was ik met nog een aantal personen gewoon in het voor café van de Sluis aanwezig toen er nog een aantal bekenden binnenliepen, die op die avond een wedstrijd van Drechterland gingen aanschouwen.
Voor de gezelligheid (ja wij waren een gezellig zooitje) besloten we ook maar even een kijkje te gaan nemen en onze "nieuwe" lokale helden aan te moedigen.
Het was wel met de rem er op want niemand minder dan agent Gerrit Louter was de coach van 't team dat wij aanmoedigden en oom agent wil je natuurlijk wel te vriend houden.
Toch duurde het niet lang voor de eerste toeter mee werd gebracht en daar bleef het niet bij, want ook de supportersliederen werden met de keer mooier en luider gezongen en als het even nodig was dan zorgden we met het nodige vocale geweld dat de tegenstander even niet wist waar ze het zoeken moesten.

Op doel bij onze helden stond sluitpost Stefan Waterman en die kreeg al snel een aanmoediging als "Oeh Ah Waterman, zeg Oeh Ah Waterman" en door deze steun heeft hij vast & zeker diverse ballen tegengehouden.
In het veld stond o.a. Daniel Dels en die had niet veel aanmoediging nodig om gemiddelde directe tegenstander even duidelijk te maken dat er maar 1 Daniel Dels was, dus was het vaak weer even kijken hoeveel er het laatste fluitsignaal zouden halen.
Zonder te overdrijven kan ik wel zeggen dat er avonden zijn geweest dat de tribune in de Sluis afgeladen vol was en dat die gasten op het veld af en toe niet wisten wat hun overkwam.

Ook herinnering ik mij nog een avond in de Sluis waarop werd aangekondigd dat we over niet al te lange tijd een uitwedstrijd zouden spelen tegen de rivaal uit Hoorn genaamd "Veerhuys" en dat vroeg dus om de nodige voorbereidingen.
Gaan we met auto's en zo ja wie kan er dan rijden? Gaan we een bus regelen en gaat dat wel passen? Gaan we met de trein en zo ja hoe laat? Ook moesten we er zeker van zijn dat de nodige toeters en bellen mee zouden worden gebracht en voor de gelegenheid een aantal scheidsrechter fluitjes om even goed te kunnen storen.
De avond van de wedstrijd zijn wij het team vooruit gereisd naar Hoorn met de trein en volgens mij hadden we zeker 1 coupe nokvol en zat de sfeer er goed in.
Bij aankomst bij de sporthal te Hoorn wist de aanwezige barman niet wat hem overkwam en de spelers van Veerhuys deden het al redelijk in de korte broek bij het zien van een afgeladen tribune vol met Blauwe Reiger-Hooligans.

Tijdens de wedstrijd werd er veelvuldig gestopt vanwege een vermeend fluitsignaal, maar meestal wist de scheids van niks en wij natuurlijk in al onze eerlijkheid ook niet.
Op een gegeven werd er gedreigd de wedstrijd te staken bij het horen van weer een vals fluitsignaal en zijn de fluitjes ingeleverd bij coach Gerrit.
Als mijn geheugen mij niet in de steek laat is de avond op het veld niet winnend afgesloten door onze idolen, maar op de tribune behaalden wij de volle winst en hebben wij zelfs in die periode nog een keer de krant gehaald, want wat waren wij berucht en gevreesd.

Voor zij die nu denken dat het hier een zooitje tuig betrof en er geen goed woord voor over heeft, wil ik zeggen dat wij niet sloopten, vochten of zeer kwetsende spreekkoren gebruikten. Het was vooral een ludieke en uiterst gezellige bezigheid die ons op die avonden samenbracht.
Ja eens waren wij hooligans of zoiets, maar ergens waren we ook gewoon lieve jongens.

Een groet,
Ruud

Beukennootjes & Grenadine

Sinds enige tijd is Nederland in spanning en wel vanwege de mogelijke terugkeer van de wolf. Op zich is het niet heel verrassend mocht de wolf terugkeren op Nederlandse bodem, want zijn opmars vanuit o.a. Polen naar onze Duitse buren is al jaren een feit en eenmaal gearriveerd zal dit mooie dier niet zomaar halt houden, maar juist verder blijven zoeken naar voedselrijke gebieden.
De grenzen in Europa zijn al jaren open en dus zal ook de wolf zich hier niet meer tegen laten houden en met al dat smakelijke vrij rondlopende vee is het hier natuurlijk prima vertoeven.

De mogelijke terugkeer van de wolf betekend naast de nodige nachtmerries voor sommigen ook dat het goed gesteld is met ons natuuronderhoud, want het zijn geen dieren die zich graag vestigen in niet bosrijke en voedselrijke gebieden.
De komst van de wolf zal niet met een gehele roedel gepaard gaan, maar veelal is het een zogenoemde "zwerver" die zijn heil elders zoekt en met een beetje geluk snel word gevolgd door een soortgenoot maar dan van het andere geslacht, zodat het stichten van een roedel een kwestie van tijd is.

Niet lang geleden is er (voor 99% zeker) een karkas van een wolf gevonden nabij Luttelgeest, afgelopen week zou er een kalf ten prooi zijn gevallen aan een wolf (plaats onbekend, maar laatste geruchten gaan dat dit ergens in Drenthe heeft plaatsgevonden) en al eerder zouden er 1 of meerdere waarnemingen hebben plaatsgevonden in de buurt van Duiven.
De wolf heeft bij veel mensen een negatieve naam en voor kinderen is het natuurlijk een grote boze vijand al is het maar door sprookjes als Roodkapje of verhalen over de 3 biggetjes die geterroriseerd worden door deze scherp getande viervoeter.
Toch blijft het raar dat er zo panisch gedaan word over de mogelijke terugkeer, want had het grootste roofdier op aarde (beter bekend als de mens) de wolf niet uitgeroeid op landelijke bodem, dan waren wij niks anders dan gewend geweest met hun aanwezigheid.

Wanneer er bijv.. sprake is van een aanval op de mens door een haai word er direct jacht gemaakt op dit prachtige zeedier en dat terwijl de simpele mens zich juist in het leefgebied van de haai begaf.
De wolf heeft zo'n zelfde negatieve ervaring ondervonden, want wij mogen wel bouwen, bouwen en nog eens bouwen, waarbij we de nodige mooie natuur vernietigen alsmede de dierlijke bewoners, maar komen ze dan op "ons" gebied geldt er opeens geen enkele clementie en slachten we het dier toch gewoon even af.

Eerder schreef ik al een stuk ter bescherming van dit prachtige landdier en zolang er nog steeds van die egoïstische, maar vooral domme ambtenaren en burgers rondlopen die het dier liever kwijt dan rijk zijn zal ik de inkt in de pen blijven vullen.
Ik zie de komst van de wolf in ieder geval met veel positieve nieuwsgierigheid tegemoet en als het zover is ga ik zeker even langs in het Praathuis voor wat beukennootjes en een glaasje grenadine.

Huuuuuuuuuuuuuuuuuhhhhhhhhhhhhh.

Een groet,
Ruud

Prietpraat

Las iets over “Dit is een droom die uitkomt”, “dit is het mooiste stadion”, “dit zijn de beste supporters” en “hier heb ik altijd al willen spelen”.

Het zijn de woorden van voetballer Samuel Armenteros die afgelopen winterstop verhuisde van Heracles naar ‘t Belgische RSC Anderlecht, daar amper aan spelen toekwam en nu op huurbasis zijn kunsten mag gaan vertonen bij Feyenoord.

Armenteros werd omstreeks 2006 door Heerenveen naar Nederland gehaald, maar wist daar nimmer een plek in ‘t eerste elftal te bemachtigen en na een stageperiode in 2009 bij Heracles kreeg hij daar een contract voor de periode van 1 jaar met de mogelijkheid deze nog een jaar te verlengen.

Toen de jonge voetballer bij Heerenveen in de jeugd speelde zal hij zeker wel eens gezegd hebben dat die club echt een droom was, de supporters fantastisch en het Abe Lenstra het ultieme stadion was om in te spelen. Drie jaar later zal er waarschijnlijk wel iets van gelijke strekking hebben plaatsgevonden in Almelo en nog maar een paar maanden geleden was het de beurt aan Anderlecht.

Nu is het dus alles en iedereen in Rotterdam met een Feyenoordhart die niet een veer, maar gewoon gelijk een vogel in zijn reet gepropt krijgt ter grote van zo’n Haagse Ooievaar, want daar hebben ze absoluut de beste club, beste spelers, beste supporters, beste trainer en natuurlijk het mooiste stadion. Ja die Samuel Armenteros kan het allemaal mooi vertellen.

Afgelopen seizoen was er sprake van een transfer naar Ajax, maar mede door de verstandige hand van Overmars die op de knip bleef ging dat niet door. Graag zou ik toch eens aan Armenteros willen vragen hoe hij destijds over Ajax en alles daar omheen dacht? Oh nee toch maar niet, heb namelijk al een vermoeden. 

Onlangs verhuisde voetballer Marco van Ginkel van het Arnhemse Vitesse naar het Londense Chelsea, want dat was toch echt de droomtransfer van de jonge voetballer.

Naar nu blijkt zou van Ginkel maar naar 1 club hebben willen vertrekken en dat was het Amsterdamse Ajax, want daar zou hij zich verder kunnen ontwikkelen als voetballer en wie weet nog wel een titel pakken ook aan het einde van het seizoen.

Van Ginkel zou met Ajax Champions League gaan spelen en zich zodoende kunnen presenteren aan grote Europese topclubs, maar hij ging dus naar Chelsea alwaar hij zeer waarschijnlijk straks een tijdje de bank warm mag houden en dan alsnog word verhuurd aan een “mindere” club om zich daar verder te vormen tot een groot voetballer.

Dat Chelsea de speler wist te contracteren is op zich niet vreemd, want de club heeft een enorme macht over alles wat er bij Vitesse gebeurd en dit vanwege de beide eigenaren die zich op een zekere manier schuldig lijken te maken aan psychologisch misbruik van jonge, onervaren jochies die zelf nog amper hun eigen reet kunnen vegen.

Bij Ajax zelf lopen er momenteel op zijn minst 2 spelers rond die zeker niet voor de volle 100% met hun gedachten bij de Amsterdamse club zijn en stiekem hopen z.s.m. elders te spelen. Diverse clubnamen zijn de revue reeds gepasseerd en zodra het salaris ze zal aanstaan zullen ze vertrekken bij Ajax.

Tot die tijd roepen ze om het hardst dat Ajax een fantastische club is, de supporters absoluut goud en de Arena het allermooiste stadion is waar je als voetballer kan spelen. Natuurlijk moet je dit soort uitspraken goed leren lezen en dan kom je al snel uit bij “Zodra ik weg kan uit die Mickey Mouse competitie zal ik dit niet laten, want het salaris is slecht, een voetbalstadion met een dak kan echt niet en sinds de supporters nog dichter op het veld zitten ruik je die zweet, wiet en drankgeur alleen maar meer”.

 

Pure prietpraat is het dus van zowel spelers als zaakwaarnemers, maar het ergste is nog altijd dat er supporters zijn die daadwerkelijk in al die kul geloven.

Als de club zegt tevreden te zijn met de trainer, dan kan je er vergif op innemen dat de beste man binnen een week op straat staat en wanneer een voetballer zegt gelukkig te zijn bij de club dan weet je dat hij binnen zeer korte tijd elders zijn kunsten zal vertonen.

 

Een groet,

Ruud