Afgelopen zaterdagavond 27-07-13 om 20:00uur werd de Nederlandse competitie voor het seizoen 2013-2014 geopend met de wedstrijd om de JC-Schaal, een wedstrijd tussen bekerwinnaar AZ en landskampioen Ajax in de Amsterdam Arena.
Vooraf gezien zou Ajax deze wedstrijd zonder al teveel inzet moeten winnen, want alle spelers van afgelopen seizoen zijn nog aanwezig en bij AZ zijn juist een aantal bepalende spelers vertrokken (Maher naar PSV & Altidore naar Sunderland).
Toch weet je vooraf ook dat Ajax het nog wel eens lastig zou kunnen krijgen tegen de ploeg uit Alkmaar, want het spel van de Amsterdammers ligt de Alkmaarders altijd prima, daar ook zij vaak een voetballende ploeg zijn met snelle voetballers in het team.
Sinds kort beschikt Frank de Boer over de van Barcelona gehuurde Bojan krkic die zijn kunsten voornamelijk heeft geleerd bij de Blaugranas en daarna verder ontwikkeld tijdens verhuurperiodes aan AS Roma & AC Milan.
Krkic leek in het begin van de wedstrijd nog even zoekende (moet ik de bal voorgeven of terugspelen?) maar wel ging er vanaf minuut 1 dreiging uit van de Servisch-Spaanse voetballer.
Zijn balaanname was prima, techniek veelbelovend en met een paar scherpe voorzetten toonde hij ook op dat gebied een prima inzicht te hebben.
Voor Barca zou hij te licht zijn, maar o.b.v. zijn speelminuten in de voorbereiding alsmede zijn spel tijdens de JC-Schaal zie ik een meer dan mooi seizoen in het verschiet.
Een speler die tot aan zijn doelpunt niet lekker in de wedstrijd zat en zich geen raad leek met de snelle spelsomschakelingen van zijn teamgenoten was de IJslandse spits Kolbeinn Sigþórsson.
Hij werkt veel, maakt goed gebruik van zijn lichaam & kracht, maar kon op de een of andere manier niet meekomen in het snelle spel van zowel Ajax als AZ.
Dat hij toch zijn doelpunt meepikte is natuurlijk fantastisch voor hem en het team, maar zeker in deze wedstrijd was het vreemd te zien dat hij moeite had met het spel, vooral daar AZ zijn vorige werkgever was en Ajax zijn huidige.
Ik hoop dat Kolbeinn een goed seizoen zal draaien, maar aan de andere kant zie ik ook graag Danny Hoesen de nodige minuten krijgen, daar ik in hem toch meer een Ajax spits zie.
Ajax won de wedstrijd uiteindelijk met 2-3 (score gezien met Ajax als uitspelende ploeg) door een doelpunt van de Jong in de verlenging en dat is een mooie opsteker voor de ploeg van de Boer, maar toch zag ik al snel wel weer een terugkerend manco bij Ajax tijdens de wedstrijd.
Dit manco betreft de veelal matige voorzetten en vooral hoekschoppen, want ik weet dat we veel kleine spelers hebben, maar de bal kwam bij de gemiddelde corner niet hoger dan de knieën van Eriksen zelf.
Ooit zag ik de kleine Wamberto tijdens een oefenpotje in Portugal scoren met het hoofd, maar daar dit meer uitzondering dan regel is lijkt het mij wel verstandig hier nog even goed op te trainen de komende tijd.
Tijdens de voorbereiding op het komend seizoen liet Eriksen zien dat hij prachtige vrije trappen kan nemen, dus waarom krijg hij de bal dan niet hoog vanuit een hoekschop en blijft dit zo dan is het misschien handig om iemand anders de corners te laten nemen.
De kleine Krkic gaf een paar messcherpe voorzetten, dus misschien eens kijken of hij ook een mooie hoge voorzet/corner in de benen heeft zitten?
Als laatste wil ik nog wel even duidelijk maken aan de gehele spelersgroep dat zo'n beetje alle top clubs uit de grote Europese competities veel te hoog gegrepen zijn voor jullie, dus niet zeiken en gewoon bijtekenen.
Plak er nog een seizoen aan vast, laat zien wat je waard bent in de Champions League en dan hebben we het er volgend jaar nog wel even over.
Je kan namelijk ook gaan lopen zeiken aansluitend een paar belabberde wedstrijden spelen en voor je het weet word je benaderd door het Schotse Celtic. Nou dan ben je absoluut een stap verder in je carrière.
Een groet,
Ruud
maandag 29 juli 2013
maandag 15 juli 2013
Het grootste gevaar is de mens zelf.
Na de vondst onlangs van een dode wolf in Luttelgeest werd er weer druk gespeculeerd over het terugkeren van de wolf in Nederland.
Volgens de laatste gegevens zou de wolf als wild dier voor het laatst in Nederland zijn gespot omstreeks 1897 in 't Noord-Brabantse Heeze.
De enige reden / oorzaak dat de wolf niet meer in Nederland voortkomt is de mens, want enkel en alleen door ons zogenaamde superieure gedrag hebben wij als mens er voor gezorgd dat de wolf hier uitstierf.
Het vreemde aan de mens in het algemeen is namelijk dat wij gek zijn op mooie natuurprogramma's zoals bv. Earthflight & Wild Arabia, maar als puntje bij paaltje komt draaien we de hand er niet voor om een dieren ras uit te roeien of te verdrijven omdat wij zo graag ergens willen wonen.
De gevonden wolf bij Luttelgeest betreft na uitgebreid onderzoek waarschijnlijk als grap daar te zijn gedumpt en er dus niet zelf zijn beland. Qua afstand zou het niet onwaarschijnlijk zijn, daar wolven zonder enige moeite afstanden van meer dan 50km per dag afleggen, maar vanwege de weinige wildgroei tussen grens en plaats van vondst is het niet waarschijnlijk.
Persoonlijk volg ik al enige jaren de berichtgeving omtrent de mogelijke terugkeer van de wolf naar Nederland en hoop dan ook van harte dat het ooit nog zover zal komen dat wij dit prachtige dier in het Nederlandse wild mogen aanschouwen.
De terugkeer van de wolf op Nederlandse bodem zou namelijk een teken zijn dat we ergens toch goed bezig zijn met het onderhouden en verbeteren van de natuur en dat verdient dit dier dan ook.
Natuurlijk zijn er ook weer de nodige tegenstanders, want is het nog wel veilig straks voor het vee of kunnen we nog wel veilig op vakantie naar bosrijke gebieden en onze kinderen daar veilig laten rond huppelen?
Dat is dus typisch de mens die wel denkt aan eigen soort, maar een paar eeuwen geleden geen enkele moeite had met het afschieten van de wolf.
De eerste die de afgelopen weken begon met schreeuwen was de VVD, want die namen het word afschieten alweer gelijk in de mond.
Blijft gewoon heel vreemd dat de VVD dus hier het voortouw nam, daar die partij toch vooral bestaat uit geldwolven plus dat zij in het huidige politieke klimaat het grootste gevaar zijn voor de eigen bevolking. Hoe zouden ze het vinden als we hun partij vogelvrij verklaren vanwege de warboel die ze er in Nederland van maken en openlijk gaan opperen om ze voor onze veiligheid en zekere toekomst van de kinderen af te schieten.
In zo'n geval zou de VVD direct vanuit zelfverdediging bij justitie aan de bel trekken vanwege de nodige dreiging en het vinden van een veilig onderkomen.
De wolf zal deze mogelijkheid niet worden geboden als het aan de partij van Mark Rutte ligt en dus is wat hun betreft de wolf al voor een daadwerkelijke terugkeer naar Nederland vogelvrij verklaard.
Naar mijn weten vallen wij mensen in de categorie "zoogdieren" en heeft er toch echt niemand wettelijk kunnen bepalen dat wij boven de diverse andere dierensoorten staan.
Ook de vlieger van "recht van de sterkste" gaat hier niet op, want in een 1 op 1 confrontatie zal ieder mens het afleggen tegen een gezonde wolf.
Dat de mens daarom maar een geweer ter hand neemt en besluit om andere dieren af te schieten is ook gewoon van de zotte, want daar valt gewoon niet tegen te beschermen. De eerste wolf die namelijk ook een geweer gebruikt moet nog gespot worden.
De mens vist oceanen leeg omdat de vis zo lekker is, de mens besluit om bepaalde haaien soorten uit te roeien omdat ze mensen aanvallen (naar mijn weten is de mens een landdier en heeft dus niks te zoeken in het water), de mens vernield koraalriffen omdat we zo graag een stukje meenemen van vakantie en de mens staat er dus voor open om de wolf bij voorbaat maar af te knallen, terwijl we deze zelf hebben verjaagd.
Laten we nou gewoon eerst eens de natuur een kans geven zich te herstellen en met trots te zien hoe de wolf zich hier eventueel weer zou vestigen.
Wij hebben (ondanks dat we vaak denken van wel) nou eenmaal niet het enige bestaansrecht.
Volgens de laatste gegevens zou de wolf als wild dier voor het laatst in Nederland zijn gespot omstreeks 1897 in 't Noord-Brabantse Heeze.
De enige reden / oorzaak dat de wolf niet meer in Nederland voortkomt is de mens, want enkel en alleen door ons zogenaamde superieure gedrag hebben wij als mens er voor gezorgd dat de wolf hier uitstierf.
Het vreemde aan de mens in het algemeen is namelijk dat wij gek zijn op mooie natuurprogramma's zoals bv. Earthflight & Wild Arabia, maar als puntje bij paaltje komt draaien we de hand er niet voor om een dieren ras uit te roeien of te verdrijven omdat wij zo graag ergens willen wonen.
De gevonden wolf bij Luttelgeest betreft na uitgebreid onderzoek waarschijnlijk als grap daar te zijn gedumpt en er dus niet zelf zijn beland. Qua afstand zou het niet onwaarschijnlijk zijn, daar wolven zonder enige moeite afstanden van meer dan 50km per dag afleggen, maar vanwege de weinige wildgroei tussen grens en plaats van vondst is het niet waarschijnlijk.
Persoonlijk volg ik al enige jaren de berichtgeving omtrent de mogelijke terugkeer van de wolf naar Nederland en hoop dan ook van harte dat het ooit nog zover zal komen dat wij dit prachtige dier in het Nederlandse wild mogen aanschouwen.
De terugkeer van de wolf op Nederlandse bodem zou namelijk een teken zijn dat we ergens toch goed bezig zijn met het onderhouden en verbeteren van de natuur en dat verdient dit dier dan ook.
Natuurlijk zijn er ook weer de nodige tegenstanders, want is het nog wel veilig straks voor het vee of kunnen we nog wel veilig op vakantie naar bosrijke gebieden en onze kinderen daar veilig laten rond huppelen?
Dat is dus typisch de mens die wel denkt aan eigen soort, maar een paar eeuwen geleden geen enkele moeite had met het afschieten van de wolf.
De eerste die de afgelopen weken begon met schreeuwen was de VVD, want die namen het word afschieten alweer gelijk in de mond.
Blijft gewoon heel vreemd dat de VVD dus hier het voortouw nam, daar die partij toch vooral bestaat uit geldwolven plus dat zij in het huidige politieke klimaat het grootste gevaar zijn voor de eigen bevolking. Hoe zouden ze het vinden als we hun partij vogelvrij verklaren vanwege de warboel die ze er in Nederland van maken en openlijk gaan opperen om ze voor onze veiligheid en zekere toekomst van de kinderen af te schieten.
In zo'n geval zou de VVD direct vanuit zelfverdediging bij justitie aan de bel trekken vanwege de nodige dreiging en het vinden van een veilig onderkomen.
De wolf zal deze mogelijkheid niet worden geboden als het aan de partij van Mark Rutte ligt en dus is wat hun betreft de wolf al voor een daadwerkelijke terugkeer naar Nederland vogelvrij verklaard.
Naar mijn weten vallen wij mensen in de categorie "zoogdieren" en heeft er toch echt niemand wettelijk kunnen bepalen dat wij boven de diverse andere dierensoorten staan.
Ook de vlieger van "recht van de sterkste" gaat hier niet op, want in een 1 op 1 confrontatie zal ieder mens het afleggen tegen een gezonde wolf.
Dat de mens daarom maar een geweer ter hand neemt en besluit om andere dieren af te schieten is ook gewoon van de zotte, want daar valt gewoon niet tegen te beschermen. De eerste wolf die namelijk ook een geweer gebruikt moet nog gespot worden.
De mens vist oceanen leeg omdat de vis zo lekker is, de mens besluit om bepaalde haaien soorten uit te roeien omdat ze mensen aanvallen (naar mijn weten is de mens een landdier en heeft dus niks te zoeken in het water), de mens vernield koraalriffen omdat we zo graag een stukje meenemen van vakantie en de mens staat er dus voor open om de wolf bij voorbaat maar af te knallen, terwijl we deze zelf hebben verjaagd.
Laten we nou gewoon eerst eens de natuur een kans geven zich te herstellen en met trots te zien hoe de wolf zich hier eventueel weer zou vestigen.
Wij hebben (ondanks dat we vaak denken van wel) nou eenmaal niet het enige bestaansrecht.
woensdag 10 juli 2013
Aardbeien van Klaas
Bij het zien en/of eten van een aardbei dwalen mijn gedachten nog wel eens af naar Klaas en Margret Musman.
In de tijd dat wij nog in Hoogkarspel woonden en mijn vader voor de aardbeien die gebruikt werden in de bakkerij naar Klaas ging, heb ik nog een blauwe maandag aardbeien geplukt bij Klaas & Margret op het landje achter hun woning.
Het plukken van aardbeien betreft geen hoogstaand werk, want de plantjes zijn zo laag dat dit geknield kan worden afgedaan.
Voor ons jongeren was het werken bij Klaas goed voor een extra zakcent, de nodige humor onderling en het verkrijgen van zere knieën na een dagje kruipen.
aardbeien zijn van zich zelf lekker fruit en met een laagje suiker ook goed te doen, dus kwam het wel voor dat er een zakje suiker werd meegenomen om hierin af en toe een vers geplukte aardbei te dopen.
Ook was het meenemen van eigen boterhammen geen overbodige luxe, want als het aan Klaas lag plukte, at en droomde je alleen nog maar over zijn aardbeien.
Als het weertje namelijk mee zat dan hielden we rust buitenshuis rond een geïmproviseerde eettafel (u raad het al, gemaakt van aardbeien kistjes) welke door de in grote getale aanwezige bakjes aardbeien amper tot geen ruimte bood aan je broodtrommel.
Klaas zelf zei nooit veel, maar tijdens de pauze wel steevast iets in de zin van "hier, neem lekker een aardbei".
Hij bedoelde het natuurlijk goed, maar het laatste waar je wel behoefte aan had was een verse aardbei.
Via Facebook bereikte mij deze week tragisch nieuws, want Klaas is niet meer. De hemel is een fruitig man rijker.
Dank je wel Klaas, rust zacht.
In de tijd dat wij nog in Hoogkarspel woonden en mijn vader voor de aardbeien die gebruikt werden in de bakkerij naar Klaas ging, heb ik nog een blauwe maandag aardbeien geplukt bij Klaas & Margret op het landje achter hun woning.
Het plukken van aardbeien betreft geen hoogstaand werk, want de plantjes zijn zo laag dat dit geknield kan worden afgedaan.
Voor ons jongeren was het werken bij Klaas goed voor een extra zakcent, de nodige humor onderling en het verkrijgen van zere knieën na een dagje kruipen.
aardbeien zijn van zich zelf lekker fruit en met een laagje suiker ook goed te doen, dus kwam het wel voor dat er een zakje suiker werd meegenomen om hierin af en toe een vers geplukte aardbei te dopen.
Ook was het meenemen van eigen boterhammen geen overbodige luxe, want als het aan Klaas lag plukte, at en droomde je alleen nog maar over zijn aardbeien.
Als het weertje namelijk mee zat dan hielden we rust buitenshuis rond een geïmproviseerde eettafel (u raad het al, gemaakt van aardbeien kistjes) welke door de in grote getale aanwezige bakjes aardbeien amper tot geen ruimte bood aan je broodtrommel.
Klaas zelf zei nooit veel, maar tijdens de pauze wel steevast iets in de zin van "hier, neem lekker een aardbei".
Hij bedoelde het natuurlijk goed, maar het laatste waar je wel behoefte aan had was een verse aardbei.
Via Facebook bereikte mij deze week tragisch nieuws, want Klaas is niet meer. De hemel is een fruitig man rijker.
Dank je wel Klaas, rust zacht.
maandag 24 juni 2013
Verrek met je Vertrek
Alweer voor een aantal seizoenen zend omroep de Tros het programma "Ik Vertrek" uit, een programma waarin we zien hoe een stel (vaak met jonge kinderen) naar het buitenland emigreert om daar hun droom na te jagen.
Het programma begint altijd met een beeld van de situatie in thuisland Nederland, alwaar het gezin vaak nog het nodige moet afhandelen alvorens de reis naar het beloofde land kan beginnen.
De kinderen nemen afscheid van hun vriendjes & vriendinnetjes, de ouders krijgen een warm afscheid aangeboden door familie en/of collega's en de sleutel van het oude huis word vol van emotie nog eenmaal in het slot gedraaid.
Voordat daadwerkelijk de motor van de auto is gestart hebben we dus al even kennis kunnen maken met de betreffende hoofdpersonen en meestal heb je ze als gezonde kijker zijnde al diverse malen de huid vol gescholden vanwege belachelijk genomen keuzes of vervloekt vanwege de mogelijke gevolgen voor hun kroost.
Het begint namelijk iedere keer weer met de taal, want om welke exotische bestemming het ook gaat ze spreken meestal net genoeg om een biertje te bestellen en goedemorgen te zeggen, maar voor het zakelijke deel van de onderneming ontbreekt echt iedere kennis van de "vreemde" taal.
Natuurlijk zal je door de jaren heen ervaring opdoen met betrekking tot de lokale gewoonten en de taal steeds beter onder de knie krijgen, maar als je daadwerkelijk van plan bent om je ergens te gaan vestigen en dan ook nog met je kinderen op sleeptouw dan leer je toch eerst de taal te spreken en schrijven.
Nee hier hebben we wekelijks te maken met mensen die al ca. 15jr lang met hun bleke reet op hetzelfde Spaanse strand hebben liggen bakken, al 15jr niet verder zijn gekomen dan de bekende "Cerveza's", "Hola's" en "Muy Bien's" en al 15jr denken dat ze echt helemaal op en top Spanjaard zijn, want die vriendelijke buurman Jose is altijd heel hartelijk en lacht altijd naar ze.
Ja geloof het of niet maar we hebben hier echt te maken met de crème de la crème van globetrotters en met zoveel ervaring op plaats van bestemming en liefde voor het land moet het toch wel goed komen.
Dat je dan ook misschien bij aankomst nog even een documentje moet ondertekenen is natuurlijk heel normaal en begrijpelijk, maar dat het iedere week om zo'n beetje alle benodigde documenten gaat en dat de kinderen iedere dag tot midden in de nacht worden meegesleept naar allerlei vreemde of zelfs ongure personen omdat de sleutel van de voordeur ook nog niet geregeld blijkt te zijn is gewoon crimineel te noemen.
In de laatste aflevering waren zelfs de verzekeringen nog niet rond (betrof een emigratie naar Italië), waardoor de kinderen niet met de schoolbus mee mochten. Ook was er geen vergunning aanwezig voor het uitbaten van het restaurant en is er uit wanhoop een wurgcontract getekend voor de huur, daar de eigenaresse dwars lag toen de verhuiswagen reeds gearriveerd was.
In een aflevering van een aantal seizoenen terug werd er kennis gemaakt met een stel hersenloze ouders uit Arnhem die vertrokken naar een Spaanse badplaats waar ze al zo'n 15jr kind aan huis waren.
Ook hier was bij aankomst het meeste niet voor elkaar, spraken ze hooguit 3 woorden Spaans en kreeg op een gegeven de oudste van de kinderen te horen dat als hij nu lief naar school zou gaan hij een hondje mocht uitkiezen. Aangezien Spanje al een ontzettend groot overschot aan zwerfhonden heeft kreeg ik een brok in mijn keel bij het idee dat dat beestje straks ook nog wel eens het slachtoffer zou kunnen worden van een mislukte emigratie.
Het programma heet dus "Ik Vertrek" maar "Verrek" zou beter bij het programma en de kandidaten passen.
Spreek je de taal niet, ben je niet bekend met de gewoontes, heb je de benodigde en dus ook vereiste documenten/papieren nog niet in handen met de juiste handtekening, denk dan eerst eens goed na alvorens je de volgepakte auto start en richting je droombestemming afreist.
Omroep de Tros noemt zichzelf en haar leden graag de grootste familie van Nederland, maar het programma "Ik Vertrek" neigt toch redelijk naar een vorm van kindermishandeling a verwaarlozing en als de kandidaten van het programma behoren tot de grootste familie dan houd ik die van mij heel graag erg klein.
Een groet,
Ruud
Het programma begint altijd met een beeld van de situatie in thuisland Nederland, alwaar het gezin vaak nog het nodige moet afhandelen alvorens de reis naar het beloofde land kan beginnen.
De kinderen nemen afscheid van hun vriendjes & vriendinnetjes, de ouders krijgen een warm afscheid aangeboden door familie en/of collega's en de sleutel van het oude huis word vol van emotie nog eenmaal in het slot gedraaid.
Voordat daadwerkelijk de motor van de auto is gestart hebben we dus al even kennis kunnen maken met de betreffende hoofdpersonen en meestal heb je ze als gezonde kijker zijnde al diverse malen de huid vol gescholden vanwege belachelijk genomen keuzes of vervloekt vanwege de mogelijke gevolgen voor hun kroost.
Het begint namelijk iedere keer weer met de taal, want om welke exotische bestemming het ook gaat ze spreken meestal net genoeg om een biertje te bestellen en goedemorgen te zeggen, maar voor het zakelijke deel van de onderneming ontbreekt echt iedere kennis van de "vreemde" taal.
Natuurlijk zal je door de jaren heen ervaring opdoen met betrekking tot de lokale gewoonten en de taal steeds beter onder de knie krijgen, maar als je daadwerkelijk van plan bent om je ergens te gaan vestigen en dan ook nog met je kinderen op sleeptouw dan leer je toch eerst de taal te spreken en schrijven.
Nee hier hebben we wekelijks te maken met mensen die al ca. 15jr lang met hun bleke reet op hetzelfde Spaanse strand hebben liggen bakken, al 15jr niet verder zijn gekomen dan de bekende "Cerveza's", "Hola's" en "Muy Bien's" en al 15jr denken dat ze echt helemaal op en top Spanjaard zijn, want die vriendelijke buurman Jose is altijd heel hartelijk en lacht altijd naar ze.
Ja geloof het of niet maar we hebben hier echt te maken met de crème de la crème van globetrotters en met zoveel ervaring op plaats van bestemming en liefde voor het land moet het toch wel goed komen.
Dat je dan ook misschien bij aankomst nog even een documentje moet ondertekenen is natuurlijk heel normaal en begrijpelijk, maar dat het iedere week om zo'n beetje alle benodigde documenten gaat en dat de kinderen iedere dag tot midden in de nacht worden meegesleept naar allerlei vreemde of zelfs ongure personen omdat de sleutel van de voordeur ook nog niet geregeld blijkt te zijn is gewoon crimineel te noemen.
In de laatste aflevering waren zelfs de verzekeringen nog niet rond (betrof een emigratie naar Italië), waardoor de kinderen niet met de schoolbus mee mochten. Ook was er geen vergunning aanwezig voor het uitbaten van het restaurant en is er uit wanhoop een wurgcontract getekend voor de huur, daar de eigenaresse dwars lag toen de verhuiswagen reeds gearriveerd was.
In een aflevering van een aantal seizoenen terug werd er kennis gemaakt met een stel hersenloze ouders uit Arnhem die vertrokken naar een Spaanse badplaats waar ze al zo'n 15jr kind aan huis waren.
Ook hier was bij aankomst het meeste niet voor elkaar, spraken ze hooguit 3 woorden Spaans en kreeg op een gegeven de oudste van de kinderen te horen dat als hij nu lief naar school zou gaan hij een hondje mocht uitkiezen. Aangezien Spanje al een ontzettend groot overschot aan zwerfhonden heeft kreeg ik een brok in mijn keel bij het idee dat dat beestje straks ook nog wel eens het slachtoffer zou kunnen worden van een mislukte emigratie.
Het programma heet dus "Ik Vertrek" maar "Verrek" zou beter bij het programma en de kandidaten passen.
Spreek je de taal niet, ben je niet bekend met de gewoontes, heb je de benodigde en dus ook vereiste documenten/papieren nog niet in handen met de juiste handtekening, denk dan eerst eens goed na alvorens je de volgepakte auto start en richting je droombestemming afreist.
Omroep de Tros noemt zichzelf en haar leden graag de grootste familie van Nederland, maar het programma "Ik Vertrek" neigt toch redelijk naar een vorm van kindermishandeling a verwaarlozing en als de kandidaten van het programma behoren tot de grootste familie dan houd ik die van mij heel graag erg klein.
Een groet,
Ruud
vrijdag 22 februari 2013
Niet alle jongetjes worden groot.
Gisteren keek ik met wat vrienden naar een potje voetbal op de buis in een gezellig cafe te Diemen.
Ik genoot van 't gezelschap, een koud biertje en 't onderlinge gekibbel van een paar man die aan het biljarten waren.
Aan de bar zat een jong stelletje en voor wat ik er van kon zien is het goed mogelijk dat hij later nog een fijne nacht heeft gehad.
De wedstrijd waar we naar keken betrof de 2e van een 2-luik in de zogenoemde Europa League welke plaatsvond te Boekarest, alwaar Ajax een 2-0 voorsprong moest verdedigen om zo weer een ronde verder te komen.
Het team getraind door Frank de Boer bestaat vooral uit een stel jeugdige mannetjes, maar wel mannetjes met alweer een mooi aantal wedstrijden achter de rug.
Het team van tegenstander Steaua Boekarest (officieel genaamd: FC Steaua Bucureşti) bestaat uit wat oudere mannen met volgens de kenners iets minder talent die op de wedstrijd van vorige week tegen Ajax na sinds december geen partij meer hebben gespeeld.
Ondanks de 2-0 voorsprong had de trainer al gezegd dat er gewaakt moest worden voor de kracht van de tegenstander en dat Ajax nog niet zeker was van de volgende ronde waarin dan waarschijnlijk het Engelse Chelsea de volgende opponent zou zijn.
Je zou dus zeggen dat een gewaarschuwd mens voor 2 telt en dat de kleine jochies van Frank de Boer zich niet mochten verslikken in deze tegenstander, maar niets was minder waar want wat speelden ze slecht en ongemotiveerd.
Dit is dus iets waar ik met mijn (redelijk) gezonde verstand echt niet bij kan, want als je weet dat je maar 1 goal hoeft te maken om zorgeloos door te gaan en dan over niet al te lange tijd je kunsten mag vertonen in Londen dan ga je gewoon voor elke bal & kans.
Bij Ajax spelen veel kleine jongetjes met veel te grote bekken in de media over mooie grote clubs waar ze heen willen, maar qua niveau zijn ze slechter dan een team dat al ca. 3 maanden geen officiële wedstrijd heeft gespeeld.
Gisteren werden ze trouwens niet eens afgetroefd door een elftal, maar enkel en alleen door de nummer 14 van de tegenstander en als ze een beetje kennis van voetbal hadden gehad dan wisten ze dat je altijd moet uitkijken voor een speler met nummer 14 op het shirt.
Gisteren genoot ik dus van een gezellig avondje te Diemen, maar schaamde ik mij bijna 90 minuten lang om mij Ajax supporter te noemen.
Aankomende zondag staat de lastige wedstrijd tegen de Ooievaars uit de hofstad op het programma en eerlijk gezegd houd ik mijn hart vast qua de uitslag, want als ze de pubertjes van Ajax even onder druk zetten dan kan het nog wel eens een heel negatief resultaat opleveren voor het team van de Boer.
Een wedstrijd op Europees niveau mag best een keer verloren gaan, maar een wedstrijd tegen een club uit Roemenië die amper wedstrijdritme in de benen hebben mag gewoon NOOIT NOOIT NOOIT worden verloren.
Als ik de Boer geweest was had ik ze zonder te laten douchen terug laten lopen naar Amsterdam, zodat ze ruim de tijd hadden om hun zonden te overdenken.
Een groet,
Ruud
Ik genoot van 't gezelschap, een koud biertje en 't onderlinge gekibbel van een paar man die aan het biljarten waren.
Aan de bar zat een jong stelletje en voor wat ik er van kon zien is het goed mogelijk dat hij later nog een fijne nacht heeft gehad.
De wedstrijd waar we naar keken betrof de 2e van een 2-luik in de zogenoemde Europa League welke plaatsvond te Boekarest, alwaar Ajax een 2-0 voorsprong moest verdedigen om zo weer een ronde verder te komen.
Het team getraind door Frank de Boer bestaat vooral uit een stel jeugdige mannetjes, maar wel mannetjes met alweer een mooi aantal wedstrijden achter de rug.
Het team van tegenstander Steaua Boekarest (officieel genaamd: FC Steaua Bucureşti) bestaat uit wat oudere mannen met volgens de kenners iets minder talent die op de wedstrijd van vorige week tegen Ajax na sinds december geen partij meer hebben gespeeld.
Ondanks de 2-0 voorsprong had de trainer al gezegd dat er gewaakt moest worden voor de kracht van de tegenstander en dat Ajax nog niet zeker was van de volgende ronde waarin dan waarschijnlijk het Engelse Chelsea de volgende opponent zou zijn.
Je zou dus zeggen dat een gewaarschuwd mens voor 2 telt en dat de kleine jochies van Frank de Boer zich niet mochten verslikken in deze tegenstander, maar niets was minder waar want wat speelden ze slecht en ongemotiveerd.
Dit is dus iets waar ik met mijn (redelijk) gezonde verstand echt niet bij kan, want als je weet dat je maar 1 goal hoeft te maken om zorgeloos door te gaan en dan over niet al te lange tijd je kunsten mag vertonen in Londen dan ga je gewoon voor elke bal & kans.
Bij Ajax spelen veel kleine jongetjes met veel te grote bekken in de media over mooie grote clubs waar ze heen willen, maar qua niveau zijn ze slechter dan een team dat al ca. 3 maanden geen officiële wedstrijd heeft gespeeld.
Gisteren werden ze trouwens niet eens afgetroefd door een elftal, maar enkel en alleen door de nummer 14 van de tegenstander en als ze een beetje kennis van voetbal hadden gehad dan wisten ze dat je altijd moet uitkijken voor een speler met nummer 14 op het shirt.
Gisteren genoot ik dus van een gezellig avondje te Diemen, maar schaamde ik mij bijna 90 minuten lang om mij Ajax supporter te noemen.
Aankomende zondag staat de lastige wedstrijd tegen de Ooievaars uit de hofstad op het programma en eerlijk gezegd houd ik mijn hart vast qua de uitslag, want als ze de pubertjes van Ajax even onder druk zetten dan kan het nog wel eens een heel negatief resultaat opleveren voor het team van de Boer.
Een wedstrijd op Europees niveau mag best een keer verloren gaan, maar een wedstrijd tegen een club uit Roemenië die amper wedstrijdritme in de benen hebben mag gewoon NOOIT NOOIT NOOIT worden verloren.
Als ik de Boer geweest was had ik ze zonder te laten douchen terug laten lopen naar Amsterdam, zodat ze ruim de tijd hadden om hun zonden te overdenken.
Een groet,
Ruud
donderdag 21 februari 2013
Niet alles past op een festival
Gisteren (woensdag 20-02-13) werd in de A'damse poptempel Paradiso het programma voor Pinkpop 2013 bekend gemaakt.
Daar we ook dit jaar weer gepland hebben onze tent voor zo'n 3 a 4 dagen uit te stallen in het Zuid-Limburgse Landgraaf volgde ik de persconferentie via een livestream om zo te vernemen wie Opa Smeets & Co. voor de 2013 editie hebben weten te strikken.
Natuurlijk gaat er het nodige aan de bekendmaking vooraf zoals het uitreiken van de Jan Smeets Award (welke dit jaar ging naar Stichting Popmuziek Limburg. Van Harte) en werd de presentatie voorzien van de nodige muzikale omlijsting door diverse artiesten die tevens tijdens de komende editie op een van de Pinkpop podia zullen verschijnen.
Tot groot verdriet van Opa Pinkpop himself Jan Smeets kon Sir Paul McCartney niet bij de persconferentie in Paradiso aanwezig zijn en is het ook niet gelukt om deze historische "Kever" te strikken voor een optreden tijdens Pinkpop 2013.
Het idee klinkt natuurlijk harstikke mooi om een artiest van het formaat McCartney op je festival te laten optreden, maar dat Opa Smeets hier niet in is geslaagd zorgt bij mij enkel voor veel voldoening, want ik heb niet nog een keer zin in een dag zoals vorig jaar tijdens Pinkpop maandag.
Die dag werd namelijk afgesloten door niemand minder dan The Boss himself Mister Bruce Springsteen en dit zorgde voor de nodige irritante situaties op het volgepropte festivalterrein.
Toen de kaarten namelijk voor Pinkpop 2012 in de verkoop gingen was er online het eerste uur haast geen doorkomen aan en dit enkel omdat er nogal veel mensen besloten om kaarten voor de maandag aan te schaffen.
Wij hebben rustig afgewacht en later onze weekendkaarten gekocht, maar de wetenschap dat de maandag binnen no time was uitverkocht gaf mij geen plezierig gevoel.
De editie van 2012 is de geschiedenis ingegaan als 1 van de warmste edities ooit en naast de vele alcoholische versnaperingen was het van groot belang om ook zoveel mogelijk verkoeling te zoeken, water te drinken en te eten.
De eerste 2 dagen was dit geen enkel probleem, maar op dag 3 werd duidelijk dat artiesten van het formaat McCartney & Springsteen niet thuishoren op een festival, zij vullen zelf met gemak grote Arena's en zorgen juist door hun populariteit dat een dagje festival zeer nadelig kan verlopen.
De maandag was dus strak uitverkocht en dat was al te merken bij de toegang tot het terrein alwaar de rijen langer waren dan de voorgaande 2 dagen en bij binnenkomst struikelde je met gemak over de een na de andere (oude) rocker.
Als goed opgevoed manneke heb ik absoluut het volste respect voor onze "oudere" medemens, maar als het betekend dat ze rug tegen rug overal verspreid over het terrein een hele dag gaan zitten wachten op de dag afsluiter dan blijft er weinig over van dat respect.
Ze zitten je in de weg als je tussen de diverse podia probeert te pendelen, ze nemen een dag lang alle verkoeling in bezit, door zich van het begin van de middag tot aanvang van 't laatste optreden te verschansen onder de tentdoeken of in de "Kalm Aan Laan" en tonen nog niet het kleinste beetje respect voor de ware festivalganger die al minimaal 2 dagen aanwezig is en ook van de laatste dag hoopt te genieten.
Ik mag graag luisteren naar de muziek van The Beatles, Wings, Sir Paul McCartney en ook zeker naar de muziek van The Boss, maar Opa Smeets deze artiesten horen gewoon niet thuis op een festival.
Het zorgt voornamelijk voor irritante en niet in de laatste plaats onveilige situaties, dus hoe graag U ook Uw jeugdhelden wilt zien spelen op de reguliere editie van Pinkpop adviseer ik U toch om hier lekker de Classic editie voor te gebruiken.
Een groet (en wie weet tot Juni),
Ruud
Daar we ook dit jaar weer gepland hebben onze tent voor zo'n 3 a 4 dagen uit te stallen in het Zuid-Limburgse Landgraaf volgde ik de persconferentie via een livestream om zo te vernemen wie Opa Smeets & Co. voor de 2013 editie hebben weten te strikken.
Natuurlijk gaat er het nodige aan de bekendmaking vooraf zoals het uitreiken van de Jan Smeets Award (welke dit jaar ging naar Stichting Popmuziek Limburg. Van Harte) en werd de presentatie voorzien van de nodige muzikale omlijsting door diverse artiesten die tevens tijdens de komende editie op een van de Pinkpop podia zullen verschijnen.
Tot groot verdriet van Opa Pinkpop himself Jan Smeets kon Sir Paul McCartney niet bij de persconferentie in Paradiso aanwezig zijn en is het ook niet gelukt om deze historische "Kever" te strikken voor een optreden tijdens Pinkpop 2013.
Het idee klinkt natuurlijk harstikke mooi om een artiest van het formaat McCartney op je festival te laten optreden, maar dat Opa Smeets hier niet in is geslaagd zorgt bij mij enkel voor veel voldoening, want ik heb niet nog een keer zin in een dag zoals vorig jaar tijdens Pinkpop maandag.
Die dag werd namelijk afgesloten door niemand minder dan The Boss himself Mister Bruce Springsteen en dit zorgde voor de nodige irritante situaties op het volgepropte festivalterrein.
Toen de kaarten namelijk voor Pinkpop 2012 in de verkoop gingen was er online het eerste uur haast geen doorkomen aan en dit enkel omdat er nogal veel mensen besloten om kaarten voor de maandag aan te schaffen.
Wij hebben rustig afgewacht en later onze weekendkaarten gekocht, maar de wetenschap dat de maandag binnen no time was uitverkocht gaf mij geen plezierig gevoel.
De editie van 2012 is de geschiedenis ingegaan als 1 van de warmste edities ooit en naast de vele alcoholische versnaperingen was het van groot belang om ook zoveel mogelijk verkoeling te zoeken, water te drinken en te eten.
De eerste 2 dagen was dit geen enkel probleem, maar op dag 3 werd duidelijk dat artiesten van het formaat McCartney & Springsteen niet thuishoren op een festival, zij vullen zelf met gemak grote Arena's en zorgen juist door hun populariteit dat een dagje festival zeer nadelig kan verlopen.
De maandag was dus strak uitverkocht en dat was al te merken bij de toegang tot het terrein alwaar de rijen langer waren dan de voorgaande 2 dagen en bij binnenkomst struikelde je met gemak over de een na de andere (oude) rocker.
Als goed opgevoed manneke heb ik absoluut het volste respect voor onze "oudere" medemens, maar als het betekend dat ze rug tegen rug overal verspreid over het terrein een hele dag gaan zitten wachten op de dag afsluiter dan blijft er weinig over van dat respect.
Ze zitten je in de weg als je tussen de diverse podia probeert te pendelen, ze nemen een dag lang alle verkoeling in bezit, door zich van het begin van de middag tot aanvang van 't laatste optreden te verschansen onder de tentdoeken of in de "Kalm Aan Laan" en tonen nog niet het kleinste beetje respect voor de ware festivalganger die al minimaal 2 dagen aanwezig is en ook van de laatste dag hoopt te genieten.
Ik mag graag luisteren naar de muziek van The Beatles, Wings, Sir Paul McCartney en ook zeker naar de muziek van The Boss, maar Opa Smeets deze artiesten horen gewoon niet thuis op een festival.
Het zorgt voornamelijk voor irritante en niet in de laatste plaats onveilige situaties, dus hoe graag U ook Uw jeugdhelden wilt zien spelen op de reguliere editie van Pinkpop adviseer ik U toch om hier lekker de Classic editie voor te gebruiken.
Een groet (en wie weet tot Juni),
Ruud
maandag 18 februari 2013
Frank is een Baas
Ik zag een reclamespotje met daarin Frank de Boer die Ronald aan het uitlaten was en ik zag in gedachten Frank de Boer die Ajax aan het leiden was.
De hond wilde doorgaan, daar waar Frank juist dacht aan inhouden en kalmte bewaren.
Ik zag een voorbeschouwing van de Klassieker Ajax - Feyenoord, waarin zowel Frank de Boer als Ronald Koeman aan het woord kwamen en hun visie op de wedstrijd gaven.
Frank sprak met respect over de rivaal uit Rotterdam, maar als je zijn woorden goed in je opnam dat wist dat Frank eigenlijk wilde zeggen;"laat ze maar komen, laat ze maar hopen, want wij maken het karwei toch wel af".
Ronald sprak over zijn club en hoe goed het allemaal gaat en dat ze er klaar voor waren om de landskampioen onder druk te zetten en de punten mee te nemen naar Rotjeknor.
Wederom dus een situatie waarin de Boer juist de Baas was en de riem van Ronald even strak trok om zo aan te geven wie het voor het zeggen had.
Ik zag een stukje uit een reportage over het trainingskamp te Rio de Janeiro alwaar de Ajax selectie zich aan het voorbereiden was op de 2e helft van het seizoen.
In de branding van de zee aan de exotische Copacobana zag ik diverse Ajax spelers een oefening onderbreken daar hun oog viel op een Zuid-Amerikaanse schone die voorbij pareerde in een broekje dat nog te klein was om je neus in te snuiten en even was ik bang dat de halve selectie bij thuiskomst een SOA onder de leden zou hebben.
Wat mij later opviel was dat er ook een riempje aan datzelfde broekje vastzat en dat hetzelfde riempje strak werd gehouden door Frank de Boer. Heel soms liet Frank het riempje even vieren om zodoende de dame in kwestie even ruimte te geven om sensueel maar gecontroleerd langs zijn jongens te kunnen paraderen.
Toen ik een jaartje of zestien was kregen wij er een huisgenoot bij genaamd Mitchell en het betrof hier een prachtige zwarte Labradorpup die nog de nodige zaken moest leren om op "eigen" poten te kunnen staan.
Naarmate die rakker ouder werd begon ik hem steeds vaker zonder 'm aangelijnd te houden uit te laten, maar immer met de riem in het zicht.
Duidelijk gaf ik aan waar hij moest wachten, waar hij vrij kon lopen en waar of voor wie hij waakzaam moest zijn en na niet al te lange tijd vormden wij een eenheid die niet tot lastig te verslaan was.
Kijk ik nu naar Ajax dan zie ik Frank 90 minuten lang een wandeling maken in het park met de riemen in de hand en met een houding, waarvan zijn "jonge" honden weten dat ze vrijheid genieten zolang de baas het toestaat. Kwispelend rennen ze gecontroleerd over het veld, schijtend alleen in het doel van de tegenstander en zijn waakzaam op momenten dat ze dat moeten zijn.
Ja, ik denk dat we wel kunnen zeggen dat Frank een Baas is.
De hond wilde doorgaan, daar waar Frank juist dacht aan inhouden en kalmte bewaren.
Ik zag een voorbeschouwing van de Klassieker Ajax - Feyenoord, waarin zowel Frank de Boer als Ronald Koeman aan het woord kwamen en hun visie op de wedstrijd gaven.
Frank sprak met respect over de rivaal uit Rotterdam, maar als je zijn woorden goed in je opnam dat wist dat Frank eigenlijk wilde zeggen;"laat ze maar komen, laat ze maar hopen, want wij maken het karwei toch wel af".
Ronald sprak over zijn club en hoe goed het allemaal gaat en dat ze er klaar voor waren om de landskampioen onder druk te zetten en de punten mee te nemen naar Rotjeknor.
Wederom dus een situatie waarin de Boer juist de Baas was en de riem van Ronald even strak trok om zo aan te geven wie het voor het zeggen had.
Ik zag een stukje uit een reportage over het trainingskamp te Rio de Janeiro alwaar de Ajax selectie zich aan het voorbereiden was op de 2e helft van het seizoen.
In de branding van de zee aan de exotische Copacobana zag ik diverse Ajax spelers een oefening onderbreken daar hun oog viel op een Zuid-Amerikaanse schone die voorbij pareerde in een broekje dat nog te klein was om je neus in te snuiten en even was ik bang dat de halve selectie bij thuiskomst een SOA onder de leden zou hebben.
Wat mij later opviel was dat er ook een riempje aan datzelfde broekje vastzat en dat hetzelfde riempje strak werd gehouden door Frank de Boer. Heel soms liet Frank het riempje even vieren om zodoende de dame in kwestie even ruimte te geven om sensueel maar gecontroleerd langs zijn jongens te kunnen paraderen.
Toen ik een jaartje of zestien was kregen wij er een huisgenoot bij genaamd Mitchell en het betrof hier een prachtige zwarte Labradorpup die nog de nodige zaken moest leren om op "eigen" poten te kunnen staan.
Naarmate die rakker ouder werd begon ik hem steeds vaker zonder 'm aangelijnd te houden uit te laten, maar immer met de riem in het zicht.
Duidelijk gaf ik aan waar hij moest wachten, waar hij vrij kon lopen en waar of voor wie hij waakzaam moest zijn en na niet al te lange tijd vormden wij een eenheid die niet tot lastig te verslaan was.
Kijk ik nu naar Ajax dan zie ik Frank 90 minuten lang een wandeling maken in het park met de riemen in de hand en met een houding, waarvan zijn "jonge" honden weten dat ze vrijheid genieten zolang de baas het toestaat. Kwispelend rennen ze gecontroleerd over het veld, schijtend alleen in het doel van de tegenstander en zijn waakzaam op momenten dat ze dat moeten zijn.
Ja, ik denk dat we wel kunnen zeggen dat Frank een Baas is.
Abonneren op:
Posts (Atom)