Wat nou "nieuwe normaal", doe gewoon normaal

De laatste maanden betrap ik mijzelf er op dat ik hele lappen tekst aan het schrijven/tikken ben op bijv. Facebook en het dan weer wis i.p.v. het te posten. Soms is het omdat er krachttermen in staan welke mogelijk door anderen als aanstotend kunnen worden beschouwd en een andere keer is het omdat ik zelf gewoon moe wordt van de tekst.

Het is namelijk niet allemaal rozengeur en maneschijn wat er in 2020 op ons allemaal afkomt. Natuurlijk zijn er een paar bedrijven en/of ondernemers die de zakken goed weten te vullen vanwege dat klote virus, maar over het algemeen is het toch maar kommer en kwel dat de klok slaat. Velen verloren hun baan (ik ook) en anderen staat het water aan de lippen en trachten zij door innovatieve handelingen het hoofd boven dat ijskoude water te houden. 

Om de zoveel tijd wordt er vanuit Den Haag weer een zoveelste persconferentie aangekondigd en nog voor die weer op de dinsdagavond 19.00 uur gegeven wordt is alles allang uitgelekt. Vooral de horeca krijgt er gruwelijk van langs en daardoor ook de horeca leveranciers alsmede de gehele supply chain welke daarmee gepaard gaat. Het zijn niet alleen de obers, koks en overige barpersoneel, maar ook de leverancier, chauffeur, distributiemedewerker, medewerker order intake, etc. etc. Idem geldt natuurlijk voor de reisbranche en al het personeel welke in deze sector werkzaam is. Ze vallen bij bosjes of zullen dat op de korte termijn doen, want de reserves zijn op en anders wel de motivatie. 

                                                Ik zie dit toch graag weer gebeuren.

Maar dan dus die coronamaatregelen, welke zorgen voor een economische klap vanjewelste. Natuurlijk hoef je het er niet mee eens te zijn, we leven nou eenmaal in een "vrij" land, maar je dient je er wel aan te houden. Doe je dat niet, dan is het alleen maar vragen om nog strengere maatregelen en die zullen dan niet alleen voor jou gelden, maar wederom voor iedereen. Je moet je gewoon beseffen dat jij misschien geestelijk een beetje te kort komt in je bovenkamer, maar tevens dat je daardoor niet gelijk je naaste moet betrekken in je ontzettende domheid. Er zijn er namelijk heel veel in dit kleine landje welke wel graag een versoepeling zien van de maatregelen, die wel weer af en toe gezellig een hapje en drankje buiten de deur willen doen. Deze mensen willen het liefst ook weer in de nabije toekomst "veilig" op reis gaan en vooraf even wat boeken lenen bij de lokale bibliotheek voor tijdens de vakantie. Geloof mij maar dat veel van die velen het ook helemaal zat zijn en echt niet meer zitten te wachten op nog een persconferentie. Ze willen allemaal weer normaal doen en helemaal niet denken aan het "nieuwe" normaal. Ze doen gewoon, voor zover mogelijk, normaal door zich zoveel mogelijk aan de maatregelen te houden. 

Niemand weet of het daadwerkelijk ergens toe zal leiden en misschien is corona wel gewoon een blijvertje, ooit in te dammen d.m.v. een vaccin, maar daar komen we enkel achter door nog even de rem er op te houden en daardoor hopelijk snel weer terug te kunnen keren naar het "oude" normaal. 

We hoeven ons ook niet meer druk te maken over wel of geen vuurwerk, want tenzij je in een gehucht woont van 4 huizen (waarvan 3 onbewoond) heb je waarschijnlijk de laatste maanden al genoeg geknal gehoord. Wat je wel kunt doen is je eigen kroost er op aanspreken, want je gaat mij niet vertellen dat je echt niet wat je tienerzoon/tienerdochter doordeweeks om 23.00 uitvreet op straat. Waarom wachten op een beslissing namens de regering en gewoon niet zelf een avondklok instellen voor die gasten. Over het algemeen is het 's avonds koud, regenachtig en zijn sportclubs rond een uurtje of 22.00/23.00 gesloten, dus laat ze nu ook maar achter de Playstation kruipen. Hetzelfde geldt voor de weekenden, want waar moeten ze nou echt zo nodig heen tijdens de nachtelijke uren? Natuurlijk gaan ze naar een illegaal feest of schoppen ze rotzooi op straat. Pak ze gewoon aan en durf je dat niet, dan moet je misschien bij jezelf te raden gaan en je eens goed afvragen waarom je eigenlijk kinderen wilde. Laat staan dat je wel geschikt bent als ouder. 

Doe dus allemaal gewoon normaal, her & der een stap terug om straks weer een gezonde stap vooruit te kunnen doen. Gewoon een stap in het "oude" normaal en helemaal niet in een "nieuwe" normaal. Heb je hier niet het fatsoen voor, stap er dan gewoon uit, want je kunt echt gemist worden. 

Tour De Stavoren

Hangende in het wiel van de renner voor mij, wist ik dat het niet verstandig meer was om nog kop over te nemen, want dan was je op voorhand de pineut. 'Pineut', een woord met een Franse klank, maar volgens de overleveringen is het verre van Frans en eerder afkomstig uit het Maleis. Het zal mij de zeemleren lap jeuken, ik vind het gewoon 100% Frans klinken. Maar goed terug naar de situatie in de etappe, want ik hing dus in het wiel en wachtende op het opdoemende plaatsnaambordje. Een zichtbaar punt met een onzichtbare streep over de breedte van de weg, welke betekende dat er weer een tussensprint te winnen viel. Het was onderling niet afgesproken, het was gewoon een weetje voor zij die vaker gingen koersen. Gewoon lekker een stuk hard fietsen en zodra er in de verte een blauw bord met witte letters opdoemde, wist je dat je klaar moest zijn voor de sprint. 

Het was op een zondagochtend, nu zo'n 30 jaar geleden of misschien iets meer, dat ik het e.e.a. aan proviand aan het pakken was, terwijl ik in mijn wielertenue van Tweewielerhandel Molenaar door de keuken in onze oude woning aan de Nieuweweg liep. Als lid van de IJsclub te Hoogkarspel zou ik mee gaan fietsen van eerdergenoemd dorp naar het Friese Stavoren. Al met al een rit van zo'n 130km en super spannend natuurlijk, want ik was nog maar een broekie van een jaartje of 12/13. Moet je nu al die Strava patsers zien met hun berichtgeving op social media, wanneer ze een stukje van 40km hebben gereden. Dat fietste ik toen al op een avondje met mijn buurjongen Dennis Laan en dat was beulen, want Dennis was snel en sterk. Ook had hij een bepaalde vorm van humor, dus won hij niet op kracht, dan kwam er vanuit een niets een maffe opmerking of lied, piste ik haast van het lachten in mijn wielerbroek en won hij met gemak de sprint. Maar goed, de bidon gevuld met Dextro of gewoon water, een versnapering in de achterzak van je wielertrui en knallen op de pedalen aka 'gas op die lolly'. Mooie tijden, mooie herinneringen. 

De rit naar Stavoren was trouwens een "open" rit, naar ik mij kan herinneren en je hoefde dus geen lid te zijn van de IJsclub. Gewoon gezellig toeren/koersen naar Stavoren en met de veerboot terug naar Enkhuizen. Volgens mij was Dennis ook van partij, net als Ko de Wit. Ko was de oom van mijn oude buurjongens en meisje en zo gek als een deur. Type Dennis, maar dan ouder. Het zou dus een zware rit worden m.b.t. de tussensprints, want de idiote grappen vlogen je om de oren. Om te zorgen dat ik toch enigszins goed voor de dag zou komen, was het dus een kwestie van goed voorbereiden en werd de fiets ook nog even zorgvuldig geinspecteerd. De banden van nog wat extra lucht voorzien, de remmen checken en het schakelsysteem gecheckt. Het was een mooie zondagochtend toen de goed gevulde bidon in de bidonhouder geplaatst werd en ik vol trots op mijn rood witte stalen ros de straat uit fietste op weg naar het startpunt bij de ijsbaan. Aldaar was het verzamelen, weer op de pedalen en op naar de voormalige Friese Hanzestad tevens natuurlijk bekend als een van de Friese Elf Steden. 

De route die zondag verliep in eerste instantie vanuit Hoogkarspel door De Streek (Lutjebroek - Grootebroek - Bovenkarspel) naar Enkhuizen, alwaar we gelijk doorzette naar de Dijk om richting Lelystad te fietsen. De eerste paar sprintjes hadden we dus al achter de rug en nu was het tijd om de sportbril op te zetten en minder te kletsen, tenzij je een zwak had voor vers aangevlogen vliegenvlees. Tot op de dag van vandaag wel een dingetje met fietsen langs en "over" water, maar goed dat hoort erbij en dus bikkelen en niet klagen. Ondanks dat het een gezellige fietstocht betrof, waarbij je allen gegroepeerd bleef, ontkwamen we niet aan een af en toe mooi geplaatste demarrage op de Dijk om kort daarop de "vluchters" weer terug te halen naar het peloton. Man, wat voelde ik me lekker die dag en wat een trots ging er door mij heen, want in gedachten was ik onderdeel van een ware Tour etappe, omringt door alleen maar top renners en ik kon nog goed meekomen ook. In ieder geval wel tot aan ons eerste rustpunt halverwege de oversteek genaamd 'Roadhouse Checkpoint Charlie'. Er werd gepraat, gelachen, waar nodig gerepareerd en het nodige proviand genuttigd. Toen dit alles achter de rug was en ook het sanitair bezocht was, vervolgden we onze weg richting Lelystad. We zijn daar snel voorbij gefietst, want tot op de dag van vandaag is het geen fraai punt om even af te remmen. 

Vanaf Lelystad hadden we nog ca. 80km te koersen tot aan Stavoren en we hebben absoluut nog wel een paar stops gemaakt, maar deze kan ik mij niet meer herinneren. Wel weet ik dat we voldaan arriveerden in de eerste Friese gemeenschap die stadsrechten verkreeg. Het was even wachten alvorens we konden inschepen op de veerboot terug naar Enkhuizen, maar daar maalde niemand om. We hadden allemaal een prima koers in de benen en zouden de komende tijd even lekker kunnen genieten van een mooi uitzicht over het IJsselmeer. Op de boot herkende ik een meisje uit ons dorp, welke op de veerboot werkzaam was als hostess. Als ik het mij goed herinner heette zijn Melissa en is de zus van mijn (Facebook)vriend Tom Colondam. Dat was natuurlijk helemaal leuk, want als jong knaapje kon ik toch maar even stoer melden dat ik zojuist een kilometer of 120 had afgelegd met al die andere stoere renners. Mooie naam trouwens 'Tom Colondam', wanneer ik deze nu hardop uitspreek. Toch zoiets als je roept 'Tom Dumoulin', maar dan net even anders. Tom, je had wielrenner moeten worden. 

De overtocht van Stavoren naar Enkhuizen duurde zo'n uur en twintig minuten. Ruim voldoende als in tijd om te rusten en dus was het vanuit Enkhuizen nog maar even fietsen alvorens we weer in Hoogkarspel aanbelanden. Moe maar voldaan arriveerde ik weer aan de Nieuweweg 89, heb mijn fiets binnen gezet en ben waarschijnlijk niet lang daarna in slaap gevallen. Misschien heb ik aansluitend wel gedroomd over nog meer etappes, overwinningen welke leidde tot het dragen van de groene trui (sprintersklassement) om uiteindelijk vol trots de betreffende Tour op mijn naam te schrijven. Niet veel later ging ik op een avond een rondje fietsen bij HRTC in Hoorn, want wie weet schuilde er wel een talent in mij. Weer niet veel later fietste ik, een droom armer, weer richting huis. De bedoeling bij HRTC was om een paar rondjes mee te fietsen op de baan, maar ik werd na een paar rondjes weer ingehaald door gastjes van minimaal 3-4 jaar jonger. Die lagen dus gewoon een ronde op voor en dat terwijl bij mij het zweet door de naad liep en ik echt niet langzaam ging. Nimmer heeft het geleid tot een trauma, want ondanks de prachtige rit naar Friesland in groepsverband, ben ik ergens altijd meer een einzelganger geweest. Niks mis mee hoor, gewoon op de fiets stappen, bidon gevuld en karren maar. Zo nu en dan even een tussenstop maken en het liefst met uitzicht over mooie landerijen of een prachtig zeezicht. Vaak hoor ik in gedachten dan de goede oude Jean Nelissen verslag uitbrengen over al die mooie historische plaatsen en gebouwen die ik passeer tijdens mijn eigen Tour de Hollande. 

Kreeftjes Oorlog

Onlangs heeft de gemeente Langedijk de "oorlog" verklaard aan de Amerikaanse rivierkreeft en de jeugd aan het vissen gezet. Wie het meeste aan rivierkreeftjes inlevert kan daar o.a. een spelcomputer mee winnen. Laten we beginnen te zeggen dat wij Langedoikers natuurlijk niet tegen Amerikanen, rivieren, kreeft of een een combi van genoemde zijn, maar die kleine hufters vreten gewoon de hele boel kapot. Het Rijk der Duizend Eilanden heeft destijds deze naam gekregen i.v.m. meer dan duizend kleine (agrarische) eilandjes. Door de jaren heen zijn er een groot deel verdwenen, maar nog even en dan vreten die kleine geschaarde bengels de overige eilandjes ook weg. Blijkbaar kunnen ze net zo hard flikflooien als dat ze kunnen eten, want een zwanger kreeftje legt al snel ca. 800 eitjes per leg en volgens laatste schatting zitten er wel een miljoen van die krenkies in de Langedijker wateren.

Maar goed, even terug naar oorlog, welke momenteel plaatsvind langs diverse oevers. Regelmatig zie ik onze dappere landverdedigers langs de kant staan gewapend met hengel, emmer, schepnet en diverse soorten aas. Ze vangen ze met een o.a. stukjes kip en dan hup de emmer in. Wanneer de emmer vol is of de dag er op zit dan begeven zij zich richting Stichting Veldzorg, alweer die rode duiveltjes ingeleverd worden. Even tellen, registreren en op naar de volgende slag aan het water. Diverse partijen hadden zich ondertussen aangemeld voor een lekkere Westfriese kreeftjes cocktail, maar daar heeft de Waren en Voedsel organisatie helaas een stokje aka schaartje voor gestoken, want het zou niet veilig zijn voor de volksgezondheid m.b.t. versheid. Persoonlijk vermoed ik dat ze er zelf geen knaak mee verdienen, geen keurmerk op kunnen plakken of claimen dat het fair trade gevangen is door een kansarm boertje met een uitgehongerd gezin wonende in een oude vervallen kolenkit.

Laatst stonden er een paar (kreeft)soldaten langs de slootkant toen ik langs kwam peddelen en moeder zag dat het goed ging. Ze keek naar mijn blote voeten en zei 'daar zouden die kreeftjes best wel eens in willen bijten'. Ik keek haar diep in haar ogen en zei "en ik in jou', maar dat laatste is dus helemaal niet waar. Tenminste niet dat ik het hardop zei. Tevens heeft dit helemaal niks te maken met bovenstaand verhaal, maar ik vond het wel een vermelding waard.

In de Langedijk zijn "wij" dus de strijd aangegaan met deze onwelkome indringer van onze wateren en ze zitten echt overal, ook bij jou in de buurt. Nog geen strijd aan het voeren, gaan dan naar je gemeente en kijk wat zij eventueel willen organiseren. Leuk toch als kleine hummel kans maken op een mooie prijs en ondertussen lekker met je vriendjes en/of vriendinnetjes vertier langs de waterkant. Want jullie moeten weten dat drugs slecht zijn en je beter kreeftjes kunt vangen. Dit advies wordt u trouwens gratis en zonder enig zelf belang aangeboden door de schrijver van dit (oorlogsverhaal).

'Go Fish'.

Dinosaur Boy

No more school for today, they're not your friends

Just leave it all and walk away, it's only disorder in the end

The old place was a safe haven, that was what you thought

There's just too much going on in that little head of yours

Are you scared now, angry at us, sad about the world

Do your emotions ever take a day off so you can smile

So young and so much you already know

But then lights go out and it's a mental shut down

You know we're not bad people and many are your friend

It's probably not them teasing you, but in your head they are

So again you walk away, trying to hide that what's hunting you

A dark cloud blocks the sun from your own world

You're too young my little friend to fight this alone

But too young to realize, too young to admit

So maybe for now just walk and run to nowhere

From there just walk back home where we will wait

Maybe today the phone will ring again

Don't forget little one we can't keep running after you

One day I'll hope you will hit the breaks in your mind

One day I'll hope there will be peace you'll find

But I know you'll get there, cause you're my Dinosaur Boy

My one and only Dinosaur Boy

Je mist nu even niks (28-05-1977 - 22-10-1994)

Hey Joost,

Om te beginnen natuurlijk van harte met je 43e verjaardag.  Man o man, we worden oud en zijn op weg naar de 50 (tenminste dat zegt mijn vrouwtje nu). Maar ach, wij weten wel beter en dus ook dat we gewoon altijd jonge honden zullen blijven.
Ik weet niet hoe het bij jou is en of jullie daar wat meekrijgen van het coronavirus, maar je mist niks gozer. Het is een beetje saaie bedoeling hier en er heerst nog veel onduidelijkheid m.b.t. waartoe dit allemaal zal leiden. Na het weekend mag de horeca haar deuren weer beperkt openen en gelden er meer regeltjes dan dat er gerechten op de kaart staan. Ik zal er t.z.t. wel eentje ergens op je proosten, maar waarschijnlijk niet meer dan 1, want voor je het weet moet ik plassen en het is nog maar de vraag of je dan gebruik kan en mag maken van het toilet.

In het OV zal het vanaf maandag verplicht zijn om een mondkapje te dragen en ze zijn er al in alle kleuren van de regenboog en voor prijzen van een eurootje tot belachelijk veel eurootjes. Zal eens kijken of ik er voor jou eentje kan scoren in zogeheten reggae kleuren. Dan bewaar ik die wel voor je, voor het geval je ook eentje nodig hebt.
Nogmaals mis je dus niet zoveel op dit moment en dat terwijl we nog wel het e.e.a. zullen gaan missen in de nabije toekomst. Grote evenementen gingen en gaan niet door, dus vandaar dat je waarschijnlijk de rustigste kermis heb meegemaakt. We zijn nu op weg naar het nieuwe normaal, maar ik moet je zeggen, dat ik het allemaal helemaal niet normaal vind. Er heerst veel twijfel en onduidelijkheid onder de mensen, want Den Haag weet het ook allemaal niet en volgt als makke lammetjes de oordelen van een commissie vol mensen die het eigenlijk ook niet precies weten. Het is dus meer het nieuwe abnormaal waar we aan moeten wennen.

Dan hebben we nog de anderhalve meter samenleving, dus eigenlijk een soort van Joost samenleving, want als ik je zou tackelen kom je wel op die anderhalve meter 😏
Het is wel een tijd van bezinning geworden en kijken & praten we thuis veel over de nabije toekomst en wat we daarin willen bereiken. Wat we willen worden, wanneer we later groot zijn. Hoogste tijd om uit een ander vaatje te tappen en doelen te stellen, want doelstellingen geven richting aan het leven.
Kan je nu dus ook nog geen beeld geven van de toekomst, maar dat het goed gaat komen is voor ons een feit. We zullen het zelf moeten doen en gaan dat dan ook doen. De anderhalve meter zal spoedig verdwijnen, rond september komt er vast nog een 2e golf van griep voorbij, maar dan is het geen onbekende meer. Het nieuwe normaal zullen we nimmer omarmen en zodra het allemaal weer wat normaler is kom ik wel weer even bij je langs om gezellig bij te kletsen. Ach en wie weet volgend jaar weer te kermis en dan kom ik natuurlijk ook even proosten.

Hou je goed kleine, grote vriend me. Blijf je missen.

Het Kut Corona Gedicht

Oh Corona, Oh Corona, hoe ben je hier toch aanbeland
Wat moet jij in godsnaam in mijn kleine kikkerland
Jij kut virus, ontstaan op die vieze markt in China
Waarom en wie reisde jij helemaal hierheen achterna

Oh Corona, Oh Corona, je doet mensen naar adem happen
Door jou valt er zelfs grof geld te verdienen aan mondkappen
Overal moeten mensen nu verder leven met de nodige bescherming
Enkel omdat jij zo nodig moest gaan reizen, jij ellendeling

Oh Corona, Oh Corona, je maakt ons ziek en aan het huilen
Nu leven we in een plastic wereld, welke wij graag willen ruilen
Ruilen voor gezondheid en voor een normaal virusloos leven
Helaas zal het nog even duren eer de wetenschap ons een vaccin zal geven

Oh Corona, Oh Corona, dit is echt een waar kut Corona gedicht
Geschreven door iemand die nog niet voor jou is gezwicht
Nimmer zullen wij vrienden worden en welkom ben je hier dus niet
Ik wil gewoon weer naar de kroeg of lekker uiteten voor kip met friet

Oh Corona, Oh Corona, je bent gewoon echt het aankijken niet waard
Oh Corona, Oh Corona, je bent gewoon echt het voelen niet waard
Oh Corona, Oh Corona, ik vind je gewoon echt een ontzettende klojo
Oh Corona, Oh Corona, je bent helemaal niks en nog lager dan een Desperado

Eigen land eerst

Volgens de laatste berichten heeft Spanje (of geflipte NL'ers in Spanje) bepaald, dat wanneer je naar het Iberisch Schiereiland bent afgereisd je bij thuiskomst in eigen land nog 2 weken in (thuis)quarantaine dient te gaan. Maar 'Who The Fuck Is Spanje'. Je mag dus wel naar die paellavreters afreizen, je geld uitgeven, mogelijk ergens corona oplopen, het nog even verder verspreiden in de aldaar reeds geopende horeca en dan gaan zij je wel even vertellen dat je in je eigen thuisland 2 weken binnen moet gaan zitten. Die zijn niet goed.

Ik ga mij daar dan ook verder niks van aantrekken, want voorlopig wordt het eigen land eerst en geen geld uitgeven in een land, welke ons Nederlanders sowieso al teveel heeft gekost. Nederland heeft al veel te lang gefungeerd als melkkoe voor bepaalde landen en in het bijzonder voor een land als Spanje. Dat "luie" land hangt al zo lang aan de uiers, dat het niet gek is wanneer die uier over niet al te lange tijd compleet droog gezogen zal zijn.

Wat betreft vakantie zijn er nog geen concrete plannen, maar mochten we er even tussenuit gaan dan is de kans groot dat we lekker in ons kleine kikkerlandje blijven. Beetje wandelen langs/door mooie Hanzesteden via evenzo mooie Hanzepaden en 's avonds genieten van de aldaar aanwezige horeca. Geld uitgeven aan de lokale horeca klinkt mij beter in de oren, dan het per anderhalvemetersamenlevingtransaviavlucht wegbrengen naar die Sangriazuipers. Gaat hem niet worden.

De toerismebranche zal het hier natuurlijk niet mee eens zijn, want aan de die vakanties binnen eigen grenzen verdienen de touroperators amper wat, dus deze zullen je stimuleren om z.s.m. een reis te boeken naar verre (verdere) oorden om daar te gaan genieten van zon, zee en zaligheid. Zij vangen hier wat meer commissie over en reis jij straks naar een bestemming alwaar ter plaatste nog de nodige corona regels van kracht zijn, de hotels nog smeriger als dat ze al waren, de horeca op halve kracht geopend is, terwijl diezelfde horeca d.m.v. een Europees reservepotje in leven is gehouden. Iets dat niet gold voor dat leuke cafeetje bij je om de hoek. Ja dat was me toch sneu voor de uitbaters die het tentje al jaren met veel plezier runden en je altijd warm begroetten bij binnenkomst. Daar waar je voor de zoveelste keer een verjaardag of ander feest vierde of lekker bezopen over de drempel struikelde tijdens kermis of carnaval.

In het buitenland kregen ze hulp vanuit Nederland en aangezien daar mogelijk (om onverklaarbare redenen) de voetbalcompetitie wel hervat mocht worden kunnen ze nog extra omzet draaien in de horeca d.m.v. het uitzenden van voetbalwedstrijden. In Nederland was daar geen plaatst voor en dus ging dat laatste beetje omzet van die leuke kroeg ook het putje in. De uitbater betaalde zich al de tyfus aan abonnementskosten voor FOX en dus was dat beetje extra aan inkomsten heel welkom en vooral belangrijk.

Wij gaan dus voor vakantie in eigen land en dan is het natuurlijk eerst even wachten tot alles weer een beetje "normaal" draait, want je moet wel ergens kunnen slapen, eten, drinken en schijten. Weet ook niet of het al aangeboden word, maar mogelijk dat we eerst ergens een cursus 'anderhalvemetersamenleving' gaan volgen. Dit zal binnenkort wel worden aangeboden, nadat het eerst bij OP1 of Jinek/Beau is aangekondigd door een hoogleraar 'anderhalvemetersamenleving' of een ware 'anderhalvemetersamenlevingscoach'. Wanneer wij dan goed geschoold op reis kunnen gaan we opzoek naar beschikbare hotels in leuke plaatsen alwaar nog wat horeca open is. Dat laatste is natuurlijk helemaal geen garantie, want naast dat de overheid misschien wel 40 - 50% van de Nederlandse horeca keihard de strot aan het omdraaien is, verneukt de medelander het ook nog eens grondig door massaal, bij het eerste de beste zonnestraaltje, het lokale park te bezetten. Zo gaat het niet werken luitjes, dus hou je nog even in, blijf thuis en duim aldaar mee voor de lokale ondernemers. Want blijven we dit gedrag volhouden, dan zit je ondernemende buurman/buurvrouw straks zonder centen thuis, enkel omdat jij niet thuis bleef. It's not rocket science.

Maar goed, het is aan jullie zelf om te besluiten naar welk oord je op vakantie gaat. Realiseer je enkel dat wanneer je straks kiest voor een land als Spanje, Portugal of Italie, je daar al dubbel & dwars je geld hebt uitgegeven voordat je nog een voet op de lokale bodem gezet had. Het moment dat je lekker genietend van je mojito een selfie maakt voor het thuisfront, je lokale kroegbaas een foto maakt van het te koop bord in de tuin en foto's upload voor de online verkoop van het interieur.

Fijne vakantie, hasta luego.