De Parisienne - Een gelukkig man.

Van de week een belletje namens de woonwinkel, dat de eettafel gearriveerd was en deze kon worden opgehaald. Zo gezegd, zo gedaan en dus is ons nieuwe stekkie sinds gisteren (zaterdag) opgefleurd met een prachtige, ruime eettafel. Heerlijk om aan te zitten voor het nuttigen van een lekker bord eten of gewoon, zoals nu, de laptop op te plaatsen en een stukkie tekst te typen. Tegenover mij zit de Parisienne de bijlage van de Volkskrant te lezen, want ook als krantentafel doet hij prima dienst. Zelf las ik zojuist de nodige artikelen in de krant en je wordt er eerlijk gezegd niet vrolijk van, want wat een ongelofelijke puinzooi is het toch in de wereld. Wereldleiders die van gekheid niet weten om elkaar uit te dagen wie de grootste pielemuis heeft, lokale politici die een linkse zetel hebben gescoord, maar over niet al te lange tijd gevaarlijker zullen blijken te zijn dat rechtse Geertje en Afrikaanse landen die al decennia lang gebukt gaan onder een zogenaamde burgeroorlog, maar in werkelijkheid het slachtoffer zijn van westerse diamantenroof. Ach en dan stopt Edwin Evers ook nog met zijn succesvolle ochtendshow. Blijft ons dan echt niks bespaard? Ik stop even met kranten en kijk in de mooie ogen van mijn Parisienne, dan naar rechts uit het raam alwaar het sportveld er vredig bij ligt en naar links met zijn uitzicht op het nabijgelegen Geestmerambacht. Hier zit een gelukkig man.

Naast het plaatsen van de tafel en bijzettafels werd er op de zaterdag nog wat geklust, kwamen mijn ouders even de nieuwe aanwinsten bewonderen en besloot ik de dag met een stukje Paddlen door de omliggende sloten in de wijk. De zon scheen en de wind liet zich niet gelden, dus al met al een prachtig moment om vanaf het water de buurt eens te begluren. Hier en daar waren buurtbewoners aan het klussen in hun achtertuin en bij het passeren volgde regelmatig een 'goedemiddag' en bij een gezin riep de man des huizes mij toe om niet van mijn board te vallen. Het is denk ik de meest gemaakte opmerking richting Paddlers en meestal roep ik dan ook maar iets terug als 'dat is niet de bedoeling'. Voor vertrek schoot de Parisienne een paar foto's en bij thuiskomst stond ze mij op te wachten op het balkon en vroeg hoe het was. 'Het was prachtig en heerlijk rustig' reageerde ik en de volgende keer ga ik richting het Duizend Eilandenrijk. Hier stond een gelukkig man op zijn Paddle Board. Dag in dag uit zie ik ook dat de Parisienne geniet en dat geeft mij dan weer veel voldoening en rust. 'Je vais reussur, tout simplement parce que je refuse de pedre'.

De Parisienne - Job & Mees

Op 01-03-2018 tekenden de Parisienne en ik ons eerste koopcontract en een dag later begon het klussen, sjouwen, klussen, schelden, boos kijken, even tussendoor knuffelen, snel en ongezond eten, klussen, sjouwen en in mijn geval teveel sigaartjes roken. Spanning, drukte, stress, dromen, idealen, papierwerk en weer verder met klussen en sjouwen. Voor het grove schilderwerk was een schilder geregeld en geloof mij maar op mijn bruine ogen dat we daar ontzettend blij mee waren, want dat scheelt toch wel meerdere slokken op meerdere borrels. Met de bovenbuurvrouw hadden we reeds kennisgemaakt en afgelopen week hebben wij ook de naaste buren leren kennen. So far, so good, want allemaal aardige en rustige luitjes. Met wie we ook, tot zeer groot genoegen van de Parisienne, kennis hebben gemaakt zijn Job (misschien is het wel met een P i.p.v. een B, maar ach who cares) & Mees.

Job & Mees zijn de poezen/katten van de buren en die 2 vinden het maar wat leuk om gewoon even binnen te komen vallen, de woning te inspecteren en in het geval van Mees gewoon ongevraagd lekker de kamerstoel toe te eigenen. Zet je hem daarna weer op het balkon, dan is meneer gepikeerd en laat dat merken door een miauw en door demonstratief voor de gesloten schuifpui te gaan zitten. De Parisienne is opgegroeid met katten en heeft stiekem al jaren de wens om een eigen huisdier aan te schaffen, maar door een tekort aan ruimte en tijd is het tot nu toe bij dromen gebleven. Nu hebben we gratis 2 katten, die zo af en toe gezellig komen buurten en je hoeft ze niet eens te verzorgen/voeden. De woning bevalt zeer goed, de buurt idem dito en onze nieuwe harige vrienden maken het plaatje helemaal compleet. 'Chacun prend son plaisir ou il le trouve'.

De Parisienne - Jonge blondine

Gisteren melde ik de Parisienne dat alles qua de aankoop van onze nieuwe woning in kannen & kruiken was en dat we konden gaan tekenen. De afspraak bij onze financieel adviseur was reeds gemaakt en vandaag stapten wij met een goed gevoel de trein in richting West-Friesland, eindhalte Heerhugowaard. Niet ver van deze plaats zullen de Parisienne en ik begin 2018 een nieuw hoofdstuk gaan starten in ons levensboek en daar kijken we vol verlangen naar uit. Zittende in de trein melde de Parisienne dat ze zich ook daar zou gaan inschrijven bij de woningbouw, want je weet natuurlijk maar nooit qua de toekomst. 'Voor je het weet loop je tegen zo'n jong blond ding op en ben je gevlogen'. Snapte er niks van, want ik val helemaal niet op blond. Ik staarde naar rechts waar mijn fiets stond, want die ging mee ter voorbereiding op mijn nieuwe baan aldaar. Even een maandje of 2 het stuk station - werk fietsen en daarna gewoon vanaf onze nieuwe stek. 'Oh ja en die akte qua overlijdensrisico, wanneer ging die ook alweer in', hoorde ik haar zeggen. Ja de toon was op scherp gezet qua verhuizen en ik ben er niet meer geheel zeker van of de glinstering in de ogen van de Parisienne te maken hebben met onze nieuwe woning of juist met een op handen zijnde "crime passionnel". Ach de tijd zal het leren. Toch kijk ik er nog steeds naar uit om samen met mijn Parisienne straks richting rustigere oorden te verkassen en samen met een heerlijk gevoel de lente tegemoet te lopen. Misschien komen we tijdens een romantische lentewandeling wel een mooie jonge blondine tegen en groet ik haar een vriendelijk bonjour.

De Parisienne - Duizend Eilanden

Nog even en dan zal de Parisienne haar Amsterdam aan de Seine verruilen voor het landelijke nabij het rijk der duizend eilanden. Opzoek naar rust, groen, golven, bos en het zand van de Noord-Hollandse stranden tussen de tenen. Nimmer is de stad echt een deel van haar geworden en immer was daar het verlangen naar mooie landschappen en een kalme omgeving. Diverse gebeurtenissen zorgden voor een versnelling in de keuze om te verkassen en nu is er sprake van een positieve ongeduld in het hart van de Parisienne. Nog even en dan is het tekenen, sleutel aannemen en na een paar kleine aanpassingen, enkel nog een kwestie van onze intrek nemen in ons nieuwe stulpje en genieten. Niet lang daarna zal het voorjaar aanbreken en hoopt de Parisienne weer vriendschap te sluiten met de zon. Mooie avonden op het balkon, warme dagen lang luieren aan de plas, strand of in het nabijgelegen recreatiepark. Samen de omgeving verkennen met een mand vol lekkernijen, want daar waar de warmte ons welkom heet, zullen wij stoppen en genieten. De Parisienne is vol van mooie gedachten en ik geniet door deel te maken van die liefdevolle gedachten. Dag 2017, nimmer heb je ons kunnen bekoren. Wel heb je ons die extra zet gegeven om te verkassen en daarvoor dank. Goedemorgen 2018, de Parisienne is onderweg en zal je vol van warm zonlicht begroeten. À plus tard. 

De Parisienne - Een mistig verlangen

16-08-2017

De nodige klaagzangen zijn reeds voorbij gekomen over de huidige zomer. Dan in het nieuws, dan op straat of op social media, want het kan maar niet op qua kou, regen, wind en allerlei kleurcodes afgegeven door de "kenners" van het KNMI. De Parisienne en ik denken er het onze van, want wij weten wel beter. De laatste jaren geldt dat de maanden juli en augustus weinig zomer vertier brengen en wij hebben ons geld wederom op september gezet. Beide zijn we hard toe aan een break en kunnen dan ook haast niet wachten tot de vakantie daar is en wij bepakt en bezakt de trein in stappen richting Italiaanse pracht. Toch leek die aanstaande pracht vanochtend bij het ontwaken plots wel erg ver weg. Nou ja, beter gezegd onzichtbaar. De eerste blik naar buiten vertoonde namelijk letterlijk en figuurlijk helemaal niks, want de mist hield datgeen er zich buiten afspeelde goed verborgen.

Opgefrist en bepakt stapte ik op mijn stalen ros, zette de pendalen in beweging en fietste richting station. Het was een mooie ochtend om te kiezen voor Amsterdam CS en een poos later bevond ik mij aan de oever van het Amsterdamse IJ, welke rustig kabbelde onder een deken van mist. Links van mij zag een pont richting Noordzijde vertrekken en rechts van mij een 2-tal Rijnaken (op dat moment even IJ-aken) voorbij varen. Zowel het veerpont als de Rijnaken verdwenen spookachtig in de dichte mist, stiekem gadegeslagen door een waterig zonnetje. Het was een prachtig plaatje, welke ik snel deelde met de Parisienne. Net als ik zou zij beseffen dat achter die mist een prachtige zonnige dag in gereedheid werd gebracht, een dag die ons weer dichter bij het naderende Toscaanse avontuur zal brengen. È una bella giornata.

De Parisienne - La vita è bella

De Parisienne en ik reizen over een x-aantal weken af naar het prachtige Toscane om daar, naar alle verwachting, heerlijk te genieten van natuur, cultuur, vino, (anti) pasta's en mooi weer. Eerder dit jaar waren wij er nog lang niet uit, wat voor vakantie wij zouden boeken en ik kwam met de suggestie Mallorca. Zo'n kleine 20 jaar geleden, toen ik een nog iets jongere Adonis was, heb ik daar enige tijd vertoeft als zogeheten Hotel Entertainer en verzorgde ik samen met mijn entertain-collega's diverse sport & spel activiteiten. Dit vond voornamelijk plaats in het noorden van dit prachtige eiland rondom plaatsen als Alcudia en Pollensa. Het leek mij dus wel leuk om na zoveel jaar terug te gaan en de Parisienne kennis te laten maken met die mooie regio. Zon, zee en zaligheid, maar mogelijk ook teveel drukte qua toerisme om ons heen en dat was nou juist iets dat wij niet wensten. Mallorca schoven wij op de lange baan en de vrouw des huizes kreeg carte blanche m.b.t. het vinden en kiezen van een nieuwe bestemming. Na wat gepuzzel in de wondere wereld van het World Wide Web (WWW = de nieuwe VVV) kwam ze op de proppen met een treinreis naar Toscane en verblijf in het pittoreske Cortona.

De accommodatie is een wijnboerderij, voorzien van zwembad, nabijgelegen meertje om te zwemmen en vissen, mogelijkheid tot BBQ bij de accommodatie en zeker niet onbelangrijk, een prachtig uitzicht om helemaal bij tot rust te komen. De volgende dag nam ik contact op met de Treinreiswinkel en kreeg al snel bevestigd dat het qua reizen o.b.v. een 2-persoons coupe zou zijn en dus heerlijk privé richting het land van druiven, olijven, dadels, praten met handgebaren en pizza. De boeking werd definitief gemaakt en de Parisienne zeer gelukkig gemaakt. Man oh man die is echt niet meer te houden zeg en schud mij haast dagelijks aan mijn mouw, omdat ze weer iets prachtigs heeft ontdekt rondom de accommodatie of qua bezienswaardigheid. Beide zijn we er op voorhand al uit dat dit niet de eerste en zeker niet de laatste keer Toscane zal zijn, want er is zoveel te zien en beleven. De bestemming krijgt haast geen lager cijfer dan een 9 en alle ervaringen van zij die ons reeds zijn voorgegaan zorgen bij ons nu al voor een gevoel van extreme heimwee. Zo'n vakantiebestemming waar ze je mogelijk niet eens d.m.v. wilde paarden kunnen wegslepen en tja hoppa daar was mijn vrijdagmuziekkraker. Door het toeren m.b.t. zijn carrière zal de beste man echt wel weten waar Italië ligt, maar voor de rest is deze entertainer, in een Italiaanse familie geboren, 100% Canadees. Maar die naam en titel komen nu zeker tot zijn recht en straks misschien wel nog meer. Ach en het is nog een mooi nummer ook. Zal eens horen of de Parisienne er ook zo over denkt. La vita è bella

https://www.youtube.com/watch?v=lGWv_WkdawU

De Parisienne - Champs-Élysées

Morgen (08-08-2017) viert de Parisienne haar 39e (ssst we zeggen dan 29e) verjaardag en op het programma staat o.a. een gezellig avondje schransen in een tentje waar ze wel weten hoe je een lekker stukje gegrild vlees moet serveren. Gisteren trakteerde zij zichzelf op een nieuwe fiets en dat werd hoog tijd ook, want haar huidige ouwe barrel trilde zo erg dat de halve buurt geen alarm meer nodig had in de ochtend. Ze was en is zo blij als een kind met haar nieuwe fiets. Dit model heeft namelijk 6 versnellingen, een mooi fijn mandje voorop i.p.v. een zwarte transportbak en de kleur is ook prachtig. Soort van navy/marine Blue. Het duurde even voor ze er op weg kon rijden, want hij moest nog wel rijklaar gemaakt worden, maar toen was het aan ook. Die houding, rechte rug, snoet naar voren, zonnebril stijlvol op en een, zoals enkel een ware Parisienne dat kan dragen, een wit shirt met dunne horizontale zwarte streep. Ze fietste met een uitstraling en kracht alsof ze op een stralende zomerdag de Champs-Élysées helemaal voor zichzelf had. Ik hoorde geen wanklank bij het voelen van een zuchtje tegenwind en overige fietsers ging ze voorbij alsof ze stilstonden. Qui de Pariesenne heeft een nieuwe bicyclette en de stad zal dat weten. Het is nu met rechte rug, haar lange haar wapperend in de wind en de tijd van fietsen a la "En Danseuse" lijkt voorgoed passé.

De Parisienne - Grijze zorgen

22-05-2017

Wat begon met een moment van schrik voor de Parisienne is omgeslagen in trots en waardering voor en op haar eigen uiterlijk. In eerste instantie kwam ze er eentje tegen in haar borstel na het kammen en daarna leek ze er vaker een te ontdekken in de spiegel. Ik zei in eerste instantie niets, want je weet nooit hoe ze zou reageren. De een vind het namelijk mooi en de ander zal helemaal niet blij zijn, maar behalve verven valt er niks aan te doen en is het een kwestie van accepteren. De grijze haar laat zich namelijk niet tegenhouden en dat geldt ook voor de Parisienne. Ja u leest het goed, de Parisienne begint langzaamaan over te gaan naar de grijze periode. Zoals gezegd is ze er steeds trotser op en ach waarom ook niet, want haar mannetje is al jaren haast net zo grijs als Gandalf the Grey. Steeds vaker legt ze haar lange haren in mijn handen en vraagt dan of ik veel grijze haren kan ontdekken en steeds vaker is mijn reactie "ja". Ze tovert dan een glimlach op haar gezicht en zegt tegen mij dat ze heel mooi grijs zal worden. Ik kan dat alleen maar beamen, want mooi is ze al en geen grijze haar die dat zal veranderen. Zo mooi hoe een grijze bladzijde in haar leven voor zoveel kleurrijk plezier kan zorgen. Respect pour tes cheveux gris.

De Parisienne - My Brown Eyed Girl

09-05-2017

Op Google las ik dat 09-05 de geboortedag is van de Franse Oogarts Ferdinand Monoyer, al was dit wel in het jaar 1836. Monoyer was de uitvinder van Dioptrie alsmede een zogeheten oogkaart. De dioptrie is een meeteenheid om de sterkte van de glazen aan te geven waarmee het convergentiepunt van het beeld op het netvlies wordt teruggebracht. (Bron: Brillen24.nl). Monoyer werd geboren in het Franse Lyon en dit heeft dus helemaal niks te maken met de Parisienne, behalve dan dat Lyon en Parijs beide Franse steden zijn. Ach je weet nu tenminste wat meer over Ferdinand Monoyer en Dioptrie en wie weet zal je mij hiervoor nog een keer dankbaar zijn tijdens een pubquiz of spelletje Triviant. Wel kan ik melden dat de Parisienne in het rijke bezit is van een paar prachtige bruine ogen en dan van het type welke ze deelt met gemiddelde labrador (niet de pup, want die hebben blauwe ogen tot ze ouder worden). Wanneer de Parisienne blij is stralen haar bruine ogen, wanneer ze ontevreden is worden ze ietsjes donkerbruin en heeft ze iets nodig dan gaan ze op typische labrador smeekbede stand. En geloof mij, op welke stand ze ook staan ze zijn niet te negeren. In Nederland hadden wij trouwens ene Herman Snellen Sr. (1834 - 1908), ook een oogarts en uitvinder van de "Snellenkaart". Ook dit betrof een zogeheten oogkaart. Nou ja dan weet u dat tenminste ook weer. Het zit mij allemaal wel snor en ik ga vanavond maar weer eens verdwalen in de mooie bruine ogen van de Parisienne. Tu as de très beaux yeaux !

De Parisienne - Klappertandende Pinguïns

05-05-2017

Onlangs gaf de Parisienne aan dat ze niet meer zo tevreden was met haar blauwe trenchcoat en ging uitkijken naar iets anders voor de lente & zomer. Persoonlijk vind ik hem haar nog altijd leuk staan, maar tegen de Parisienne ga je niet in m.b.t. kledij. Ik mag dan wel de broek aan hebben, zij dus de jas. Vandaag is het Bevrijdingsdag en viert Nederland haar vrijheid, maar wanneer worden we toch bevrijd van koning Winter. Bedoel, het humeur van die normaliter zo positieve Parisienne gaat er niet op vooruit, die ziet de zon al een tijdje niet meer schijnen. Het is een soort van grijs in haar Parijs en al rol je haar in 3 dikke elektrische dekens, warm worden doet ze al weken niet meer. Vanochtend fietste ik langs Artis en daar meende ik toch echt klappertandende pinguïns te hebben gehoord. Snel stuurde ik, galant als ik ben, een berichtje naar de Parisienne met het dringende advies de winterjas nog even te koesteren voor vandaag. Morgen komt de zon en deze neemt warmte met zich mee, tenminste dat heb ik mij laten vertellen. Ik hoop het van harte, want een stralende Parisienne is het mooiste dat deze wereld mij kan bieden. Nog een nachtje doorzetten dus, La nuit porte conseil.

De Parisienne - Warme chocomel met slagroom

01-05-2017

Vandaag is de meimaand van start gegaan. De maand die tv zender Veronica al jaren gebruikt voor de nodige blockbusters en natuurlijk ook de maand dat alle vogels een ei gaan leggen. Nou die laatste zijn al jaren van de leg, want tegenwoordig kruipt het kroost er in april al uit. Tja zachte winters maken vroege vogels. De Parisienne is al tijden klaar met de Nederlandse winter, welke voor het zoveelste jaar meer leek op een verlenging van de herfst. Guur, bibberen, verwarming aan, chocomel met slagroom en een kruik mee naar bed voor extra warmte. Waarom zou een tv zender eigenlijk deze maand willen gebruiken als filmmaand, terwijl we juist aangespoord moeten worden om naar buiten te gaan. Lentezon, vrolijke vogels en verfrissende drankjes op terras of in het park. De Parisienne is het helemaal zat en in haar ogen lees ik de smeekbede voor zachte, zwoele avonden. Wandelen langs de Amsterdamse "Seine" of hangen in het park. Ze wil fietsen langs en door mooie natuur, haar lange haren wapperend in de lentewind. De lente wil helaas nog niet toegeven en de stemming van de Parisienne slaat af en toe om als het weer. Oh zon, al zo vaak heeft ze je besteld, maar tot nu toe laat je het net zo vaak afweten. Pourquoi?

De Parisienne - Kajakken in Millau

25-03-2017

Het slaapkamerraam stond al de gehele nacht op een kier en bij ontwaken hoorden wij de vogels buiten zingen dat het een lieve lust was. Ze zongen liedjes over de lente en over hun nieuw te bouwen nestjes. Tja, die moeten ook gebouwd en ingericht worden. Naast mij ontwaakte ook de Parisienne en terwijl er een zonnestraal haar gezicht begroette lachte zij mij een mooie zaterdagochtend toe. Buiten hoorden wij stemmen afkomstig van de sportvelden niet heel ver van ons huis vandaan en ondanks dat wij weten dat het voornamelijk voetbalvelden zijn nam het ons mee naar de stemmen die wij vroeger hoorden, komende vanaf het plaatselijke zwembad. Zon, zwembad, verliefde vogeltjes en aansluitend een heerlijk ontbijt met op de achtergrond de fantastische muziek van Amber Arcades. Mijn Parisienne genoot en dus ik ook, terwijl we spraken over kajakken in het Franse Millau. Het wordt een mooie dag in Amsterdam vol van zon buiten, maar ook in het hoofd. Passe une bonne journée

De Parisienne - Langs de Amsterdamse Seine

23-09-2016

Parisienne? Maar je bent toch helemaal geen Parisienne, maar juist Slowaakse. Ze gooide haar lange haar wild om het hoofd en liet het in een mooie vorm van slordigheid hangen over haar schouders. Ze trok een denim jasje aan en keek me aan met een blik van 'nou vanavond ben ik een Parisienne'. We stapten op de fiets en reden langs de Amstel richting het centrum van Amsterdam. Bekeek haar nog eens goed en bedacht me dat het ook best de Seine had kunnen zijn aan onze linkerzijde terwijl we naar het centrum van Parijs fietsten. Qui, gisteren was je een Parisienne.